Uczelnie oszukują studentów. Wymaganie płatności za cały semestr jest niedozwoloną klauzulą umowną

Uczelnie chcą, aby studenci płacili za cały semestr, bez możliwości rezygnacji

Studenci nie zawsze wiedzą, jaką drogą zawodową chcą podążać. Zapisanie się na określony kierunek nie musi być związaniem swojego życia z daną dziedziną. Stąd też masowe zapisy na studia, a następnie rezygnacje – najczęściej już w trakcie pierwszego semestru, ale zdarzają się również takie po kilku latach nauki.

Spróbować czegoś jest rzeczą ludzką. Tak samo, jak zrezygnować i odpuścić. Dotyczy to zarówno studiów licencjackich, czy magisterskich, jak i coraz bardziej popularnych ostatnio studiów podyplomowych. Zasada jest jedna – student rezygnuje i kończy się jego przygoda z uczelnią. W przypadku uczelni prywatnych, czy też zaocznego trybu edukacji, najczęściej do rezygnacji dochodzi w momencie, gdy trzeba zapłacić kolejną ratę czesnego. I wtedy pojawia się problem.

Na większości uczelni czesne jest podzielone na dwie raty w każdym semestrze. Student nie chcąc płacić kolejnej raty, rezygnuje tuż przed momentem, kiedy trzeba ją zapłacić. Uczelnie jednak usiłują ściągnąć od studenta pieniądze za cały semestr. Do rezygnujących wysyłane są wezwania do zapłaty, a podstawą do zapłaty ma być zawarta z uczelnią umowa.

Opłaty za studia – trzeba zapłacić tylko za czas, kiedy faktycznie korzystało się z zajęć

Bulwersujący w tym wszystkim jest fakt, że szkoły wyższe (w tym również uczelnie kształcące prawników – zarówno na poziomie magisterskim, jak i doktoranckim) wciąż wplatają w umowy klauzule niedozwolone. Zwykle dotyczą one konieczności odpłatności za cały semestr, jeżeli rezygnacja nastąpiła w jego trakcie. Wiele takich niedozwolonych zapisów umownych znajdziemy w rejestrze prowadzonym przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Oto przykłady:

Cytowane zapisy pochodzą sprzed niespełna 20 lat, jednak takie praktyki wciąż się zdarzają. Jeszcze kilka lat temu takie zapisy w swojej umowie ze studentami miała jedna ze śląskich uczelni, oferująca m.in. eksternistyczny tryb przygotowania pracy doktorskiej, czy jedna z uczelni oferująca w pełni zdalne studia podyplomowe z zakresu mediacji. Wielu studentów wciąż boryka się z takimi praktykami szkół wyższych i wielu niestety – z braku świadomości – płaci.

Student ma obowiązek zapłacić tylko za wykorzystane zajęcia

W przypadku umowy o świadczenie usług edukacyjnych, konsument ma obowiązek zapłaty tylko i wyłącznie za zajęcia, z których skorzystał, czyli za usługę, która została już przez niego wykorzystana. Oczywiście nie dotyczy to sytuacji, kiedy uczelni poczyniła już nakłady na rzecz konkretnego studenta, czyli na przykład przygotowała zestaw książek i skryptów dla niego, lub poniosła inne koszty, związane z przygotowaniem konkretnego miejsca do studiowania. W większości przypadków uczelnie jednak tego nie robią i student płaci za możliwość uczestniczenia w zajęciach, które odbędą się niezależnie do tego, czy w grupie będzie 29, czy 30 osób.

Studenci nie powinni bać się wezwań do zapłaty. O ile zasadne jest na przykład poniesienie opłaty za miesiąc, w którym uczestniczyło się w zajęciach, to wymaganie odpłatności za cały semestr, w przypadku gdy zrezygnowaliśmy w połowie, jest bezpodstawne. Na wezwanie do zapłaty można więc odpisać, informując uczelnię, że wszelkie zapisy dotyczące konieczności ponoszenia odpłatności za cały semestr, w przypadku rezygnacji w jego trakcie, jest niezgodne z prawem. Jeżeli nawet w umowie pojawiły się cytowane wyżej (lub podobne) zapisy, są one nieważne.

Obserwuj nas w Google Discover

Podobają Ci się nasze treści?

Google Discover

Obserwuj