Zamiast dawać pieniądze na jachty, powinni dać na pracowników. To dziś luksus, na który coraz trudniej sobie pozwolić

Drożej z roku na rok

W 2020 r. średni koszt zatrudnienia pracownika wynosił już 7 042 zł, w 2022 r. – 8 641 zł, a w 2023 r. – 9 665 zł. W tym czasie cena godziny pracy wzrosła z 38 zł (2015 r.) do 69 zł (2023 r.). Dziś każde nowe miejsce w zespole to decyzja z poważnymi skutkami finansowymi. I nie chodzi tylko o pensję brutto, ale też ZUS, fundusze, szkolenia, delegacje, koszty rekrutacji i rosnącą listę benefitów, które stają się standardem.

Czerwiec przyniósł kolejne rekordy – przeciętne wynagrodzenie brutto sięgnęło 8 881,84 zł, co oznacza, że łączne obciążenia na pracownika przekroczyły 10 000 zł miesięcznie. A od stycznia 2026 r. czeka nas kolejna fala – płaca minimalna wzrośnie do 4 806 zł, a stawka godzinowa do 31,40 zł, pociągając za sobą wyższe składki i podatki.

Firmy kalkulują, pracownicy oczekują

Badanie Grupy Progres pokazuje, że 43% firm rezygnuje z zatrudnienia kandydata, jeśli jego oczekiwania finansowe są zbyt wysokie. Dla 37% największym problemem są rosnące żądania płacowe już zatrudnionych, a 24% wskazuje na koszty szkoleń i benefitów jako dodatkowe obciążenie. Dodatkowo, rozstanie się z pracownikiem też nie jest tanie – odprawy, formalności, czas na znalezienie zastępstwa.

Prezes Grupy Progres, Cezary Maciołek, trafnie zauważa: „Pracownik to dziś inwestycja z wysokim progiem wejścia”. I dodaje, że to wymusza strategiczne podejście do budżetów płacowych – nie każdą podwyżkę czy nowe stanowisko da się obronić, nawet jeśli rynek pracy wymaga coraz większej konkurencyjności.

Luksus w branżowej skali

Różnice między sektorami są ogromne. W informacji i komunikacji koszt jednego pracownika sięgał w 2023 r. 17 101 zł miesięcznie, w górnictwie – 17 114 zł, a w finansach i ubezpieczeniach – 14 868 zł. Nawet w edukacji czy kulturze utrzymanie etatu to 8–8,6 tys. zł. Najtaniej jest w gastronomii i hotelarstwie (ok. 6,5 tys. zł), ale to wciąż suma, która w wielu krajach uchodziłaby za wysoką.

Problem świadomości

Większość pracowników patrzy na kwestię wynagrodzeń przez pryzmat pensji netto. Mało kto zdaje sobie sprawę, że firma płaci znacznie więcej – a te „niewidoczne” koszty to realny powód, dla którego nowy etat lub solidna podwyżka mogą nie dojść do skutku. Brak tej wiedzy utrudnia dialog między pracodawcami a kadrą, szczególnie w czasach rosnących podatków i zmieniających się przepisów.

Czy jest wyjście?

Na spadek kosztów raczej nie ma co liczyć. Firmy muszą więc szukać innowacyjnych rozwiązań – automatyzacji, optymalizacji procesów, lepszego dopasowania stanowisk do realnych potrzeb.

Obserwuj nas w Google Discover

Podobają Ci się nasze treści?

Google Discover

Obserwuj