Moja osoba, dzień dzisiejszy, inauguracja - najczęstsze błędy i manieryzmy w polskich mediach

Nie da się swobodnie używać języka polskiego i nie popełnić błędu. Kiedy jednak na siłę forsuje się dane określenie czy słowo, nawet błędne czy przesadnie zmanierowane, człowiek zaczyna się zastanawiać czy sposób, w jaki mówił do tej pory, jest poprawny. Ostatecznie, skoro pani w telewizji czy w gazecie sformułowała, że w dniu dzisiejszym pan prezydent otworzył nowy zakład, to chyba wszystko w porządku, prawda? Nawet jeśli to rażący błąd, wołający nas zresztą o pomstę do nieba.

Błędy popełniają politycy, błędy popełniają dziennikarze, a manieryzmy i tzw. brukselizmy są czasami nazbyt częste.

Błędy w debacie publicznej

Zacznijmy od bardzo, ale to bardzo popularnego określenia używanego w mediach. Są to, oczywiście, tylko przykłady, bo jest ich przecież wiele.

Moja osoba - domyślam się, że to kalka z angielskiego "myself", aczkolwiek jest to mówienie o sobie w trzeciej osobie, w dodatku zwiększające poczucie własnej wartości. To tak, jakbyśmy nagle stali się przedmiotami we własnym posiadaniu. Moja osoba jest bardzo urażona tym, co zrobiła twoja osoba i jego osoba, dlatego moja osoba rozprawi się z waszymi osobami. 

W dniu dzisiejszym - o dniu dzisiejszym mówiło już wiele osób: zamiast powiedzieć "dzisiaj", dziennikarze i politycy lubią używać tego formalnego i bardzo niepoprawnego zwrotu, ponieważ w ten sposób miałoby się nam wydawać, że mają nam więcej do powiedzenia.

Efekt końcowy - efekt końcowy działań naszego rządu zapewne zachwyci wszystkich. No nie zachwyci, bo jest okrutnym pleonazmem tak często używanym po drugiej stronie monitora, że człowiek ma ochotę tam zadzwonić i im o tym powiedzieć.

Inauguracja - inauguracja, czyli uroczyste rozpoczęcie jakiejś imprezy lub działalności (lub dawniej: przedstawienie kogoś) stało się słowem do wszystkiego. Z jakiegoś powodu używa się tego do otwarcia odbudowy Pałacu Saskiego (niby tak, ale to bez sensu), do kampanii wyborczych czy do otwarcia księgi gości.

Zamordyzm - według Słownika Języka Polskiego, jest to stosowanie wobec kogoś brutalnego rygoru, aczkolwiek stanowi to część języka potocznego. I co z tego? Słowem tym szastają politycy od prawa do lewa, używają go dziennikarze, używa się go wszędzie w przestrzeni publicznej. Używanie takiego słownictwa przypomina przyjście w dresie na obronę pracy magisterskiej. Zresztą tak samo jest z "odgrzewanym kotletem". Z czym do ludzi?

Problemy ze stopniowaniem występują u wszystkich. Poseł Piotr Pyzik mówił o "jak najbardziej bezbolesnym" wprowadzaniu zmian w dowodach osobistych. Gość Niedzielny przytaczał przetłumaczone słowa papieża Franciszka o tym, że handel ludźmi jest "coraz bardziej powszechny". Newsweek pisał w 2011 roku o tym, że Bronisław Komorowski pozostaje "najbardziej popularnym" politykiem.

Pełnić rolę - pełni się funkcję, o czym nasi dziennikarze oraz politycy bardzo często zapominają, toteż Tomasz Lis pisze o "pełnieniu roli" przez prezydenta Andrzeja Dudę.

Mów z sensem

Pauperyzacja i tabloidyzacja języka publicznego nie są jednak czymś nowym, chociaż nieodmiennie niepokoją polonistów z Rady Języka Polskiego. Zdaje się jednak, że nie uda się nam już wrócić na tory, na które raz wjechał ten szalony pociąg mało poprawnego pisania. I mówię o tym ja, która od błędów wolna nie jestem. Mimo to coś trzeba zrobić z tymi przesadnymi manieryzmami, bo w następnym raporcie RJP nie pozostawi na nas suchej nitki.