Zostawiła portfel u kaletnika, a ten chciał go sprzedać za 3000 zł na Allegro. Bo nie odebrała go na drugi dzień

Nieodebrany przez tydzień portfel Louis Vuitton, a kaletnik już chciał go wystawić na Allegro

Ostatnio znajoma poprosiła mnie o oddanie w jej imieniu do reperacji portfela Louis Vuitton. W jej okolicy nie ma bowiem zakładów kaletniczych.

W dogodnej lokalizacji znalazłam punkt, którego właściciel zgodził się wykonać tę usługę za 30 zł. Miała ona zostać zrealizowana już na następny dzień. Mimo to po portfel zgłosiłam się dopiero po tygodniu.

Zakład kaletniczy był bowiem czynny zaledwie przez 3 godziny dziennie: od 10:00 do 13:00, co utrudniało mi zajrzenie tam o tak wczesnej porze.

Gdy się w nim pojawiłam, przedsiębiorca półżartem, półserio stwierdził, że dobrze, że wreszcie się pojawiłam. Powiedział, że jest świadomy tego, iż oddałam mu do naprawy portfel wart kilka tysięcy złotych, więc wystawiając go na Allegro, mógłby sporo zarobić.

Sytuacja ta rodzi pytanie, czy rzemieślnicy mają prawo zbyć nieodebrane przez klientów mienie, gdy nie zgłaszają się po nie przez dłuższy czas. Podobny problem pojawia się zresztą, gdy lokator zostawia swoje przedmioty w wynajmowanym mieszkaniu – tu również okazuje się, że rzeczy lokatora nie wolno po prostu wyrzucić.

Do 5 lat więzienia za przywłaszczenie przedmiotu klienta

U kaletników, szewców czy krawców często można zobaczyć wywieszki z napisami, że po określonym czasie, np. 3 miesiące, nieodebrane rzeczy przechodzą na własność zakładu. Nie mają one jednak mocy prawnej.

Gdyby kaletnik sprzedał portfel na Allegro, dopuściłby się przywłaszczenia powierzonego przedmiotu na mocy art. 284 § 2 KK. Zagrożone jest to karą więzienia od 3 miesięcy do 5 lat (w sprawach mniejszej wagi w grę wchodzi grzywna lub ograniczenie wolności).

Przywłaszczenie a kradzież – nie każde „zabranie" to to samo

Warto pamiętać, że przywłaszczenie różni się od kradzieży, o czym można przekonać się choćby przy okazji przywłaszczenia majątku wspólnego przez małżonka. W przypadku przywłaszczenia sprawca legalnie wchodzi w posiadanie danej rzeczy, a dopiero później zaczyna traktować ją jak własną. Dokładnie tak jest z portfelem powierzonym rzemieślnikowi do naprawy.

Alternatywa to naliczanie kosztów przechowywania

Rzemieślnicy mają inne, legalne narzędzia prawne, pozwalające im dyscyplinować klientów w postaci opłaty za przechowywanie mienia. Mogą ją naliczać od ustalonego w regulaminie terminu, np. po upływie 2 tygodni od reperacji przedmiotu.

Warunek to wcześniejsze wezwanie do odbioru i poinformowanie klienta o takich zasadach w zawiadomieniu. Wspomniana kwota musi być podana w regulaminie i nie może być wygórowana. Dopuszczalne stawki to np. 2 zł dziennie czy 50 zł miesięcznie. Warto przy tym sprawdzić, czy regulamin twojego sklepu jest zgodny z prawem, bo zbyt wygórowane stawki mogą zostać uznane za klauzulę niedozwoloną.

Jak najsprawniej zgłaszać się po rzeczy z naprawy?

Niezgłaszanie się po nie często nie stanowi naszej złej woli. Firmy rzemieślników na ogół są krótko czynne, podobnie jak część instytucji – nie wszystkie urzędy czynne są do 18 – a niekiedy zamykane są wcześniej bez zapowiedzi.

Stąd skuteczny odbiór ułatwia ustalenie szczegółów telefonicznie. Zwłaszcza że w praktyce niekiedy przyjazd po rzeczy możliwy jest po zamknięciu zakładu. Gdyby jednak rzemieślnik faktycznie sprzedał nieodebrany przedmiot, klient nie jest bezbronny – z podobną sytuacją mieli do czynienia klienci sklepu, gdy pracownicy okupujący Auchan wyprzedawali towar na własną rękę.

Obserwuj nas w Google Discover

Podobają Ci się nasze treści?

Google Discover

Obserwuj