PIN

PIN to kilkucyfrowy kod, który chroni nasze karty płatnicze, telefony i aplikacje bankowe – i od którego zależy, kto odpowie za straty po kradzieży karty. Pod tym tagiem piszemy o PIN-ach z perspektywy prawa i bezpieczeństwa: o tym, kiedy przy płatności zbliżeniowej trzeba podać PIN, jak banki walczą ze zbyt prostymi kodami, kto odpowiada za transakcje, gdy oszust zna PIN, oraz o zmianach w bankach, które wymagają ustawienia nowych zabezpieczeń. Silne uwierzytelnianie klienta wymaga, by co pewną liczbę płatności zbliżeniowych lub po przekroczeniu określonej łącznej kwoty podać PIN. Dlatego terminal czasem prosi o kod nawet przy niewielkiej płatności. Więcej pod tagami płatności zbliżeniowe i karta płatnicza. Proste kody Kody typu 1234 czy 0000 to zaproszenie dla złodziei. Niektóre banki i fintechy blokują ustawianie najprostszych PIN-ów. Zobacz tagi Revolut i cyberbezpieczeństwo. Kradzież karty Jeśli klient zapisał PIN na karcie lub przekazał go osobie trzeciej, bank może odmówić zwrotu środków, powołując się na rażące niedbalstwo. Więcej pod tagami oszustwo i Rzecznik Finansowy. Zmiany w bankach Rebrandingi i nowe aplikacje często wymagają ustawienia nowego PIN-u czy zabezpieczeń. To okres, w którym warto szczególnie uważać na oszustów. Zajrzyj pod tagi Santander, Erste i ING. PIN w telefonie Telefon z aplikacją bankową też powinien być chroniony silnym kodem lub biometrią. Więcej pod tagami biometria i logowanie oraz w kategorii Finanse. Najczęstsze pytania Dlaczego terminal poprosił o PIN przy małej płatności? Przepisy wymagają okresowego potwierdzenia PIN-em po serii płatności zbliżeniowych lub po przekroczeniu łącznego limitu. Czy bank odda pieniądze, jeśli złodziej znał PIN? Zależy od okoliczności – przy rażącym niedbalstwie klienta, np. zapisaniu PIN-u na karcie, bank może odmówić. Jak bezpiecznie ustawić PIN? Unikać prostych kombinacji, dat urodzenia i powtarzania tego samego kodu w wielu miejscach.