Szariat

Szariat to system prawa i zasad wywodzący się z islamu, stosowany w różnym zakresie w państwach muzułmańskich – od prawa rodzinnego po surowe kary karne. Pod tym tagiem piszemy o szariacie z perspektywy praw człowieka i porównania systemów prawnych: o sytuacji kobiet w Afganistanie i Iranie, zakazach dotyczących codziennego życia, różnicach między państwami muzułmańskimi, debatach o miejscu religii w prawie w Europie oraz o wolności wyznania. W niektórych państwach szariat jest podstawą prawa karnego i rodzinnego, a w innych dotyczy tylko spraw osobowych. Opisujemy, jak różnią się te systemy. Więcej pod tagami islam i religia. Kobiety pod rządami talibów Po przejęciu władzy w Afganistanie przez talibów kobiety straciły prawo do edukacji i pracy w wielu zawodach. Zobacz tagi Afganistan i prawa kobiet. Iran i Arabia Saudyjska Przepisy dotyczące ubioru, zachowania w miejscach publicznych czy rozrywek są tam surowo egzekwowane. Zdarzają się zakazy nawet takich aktywności jak gra w szachy. Więcej pod tagami Iran i Arabia Saudyjska. Religia a prawo w Europie W Europie toczą się debaty o granicach wolności religijnej, np. w kwestii ubioru w szkołach czy sądów religijnych. Opisujemy także polskie kontrowersje wokół szkolnych zasad ubioru. Zajrzyj pod tagi prawa człowieka i szkoła. Mikropaństwa i wspólnoty Pojawiają się też inicjatywy tworzenia małych wspólnot religijnych na terytorium Europy. Wyjaśniamy, czy mają szansę na uznanie. Więcej pod tagami Watykan i Unia Europejska oraz w kategorii Społeczeństwo. Najczęstsze pytania Czy szariat obowiązuje w Europie? Nie jako prawo państwowe – w niektórych krajach działają jednak gremia religijne w sprawach rodzinnych, ale ich rozstrzygnięcia nie wiążą sądów. Czy wszystkie państwa muzułmańskie stosują szariat tak samo? Nie – zakres i interpretacja szariatu bardzo się różnią w zależności od państwa. Czy polski sąd może uznać wyrok sądu religijnego? Nie – polskie sądy uznają orzeczenia sądów państwowych, a rozstrzygnięcia gremiów religijnych nie mają skutków cywilnoprawnych, choć sąd może uwzględnić zagraniczne prawo rodzinne przy ustalaniu prawa właściwego.