Emerytom przysługuje specjalna ulga. Nie korzystają z niej, bo o niej nie wiedzą

Sprawa jest godna uwagi w przypadku emerytów, którzy otrzymują świadczenie w wysokości powyżej 2500 zł miesięcznie, czyli 30 tys. zł rocznie

Kwota ta jest bowiem zwolniona od podatku. Płaci się go dopiero od nadwyżki. Dzięki rozliczeniu ulgi rehabilitacyjnej można obniżyć jego wysokość bądź nie uiszczać go wcale.

Społeczność emerytów zwykle dość dobrze zna procedury związane z przyznawaniem stopni niepełnosprawności, które potocznie i błędnie nazywa się także grupami inwalidzkimi. Zwykle są one jednak przedmiotem zainteresowania pracujących świadczeniobiorców.

Zapewniają bowiem spore dopłaty właścicielom firm. Często zresztą uzależniają oni zatrudnianie osób na emeryturze od posiadania stopnia niepełnosprawności (co najmniej umiarkowanego).

Tymczasem nie wszyscy seniorzy wiedzą, że dysponowanie orzeczeniem pomaga także w innych sytuacjach.

Aby móc skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, wystarczy posiadanie lekkiego stopnia niepełnosprawności

Przyznawany jest on nie tyle osobom schorowanym, co posiadającym znaczące dysfunkcje. Cierpi na nie jednak wielu emerytów. To np. problemy z poruszaniem się czy poważniejsze niedowidzenie, którego nie da się zredukować okularami.

Wniosek o stopień składa się w miejscowym zespole ds. orzekania o niepełnosprawności wraz z dokumentacją medyczną.

Odliczeniu podlega wiele kosztów związanych z leczeniem

Ich lista jest dość długa, ale ograniczona. Jednak jeśli niepełnosprawny emeryt ponosi wydatki dotyczące dbania o zdrowie, to przynajmniej niektóre z nich powinny się na niej znajdować.

Przede wszystkim można odliczyć leki brane na stałe na podstawie zaleceń specjalisty. Wysokość podatku w takim razie obniżymy o nadwyżkę powyżej 100 zł za medykamenty w skali miesiąca.

Oprócz tego na liście wymienione są np. wszelkie zabiegi, pobyty w ośrodkach, zakup indywidualnego sprzętu rehabilitacyjnego czy adaptacja pomieszczeń uwzględniająca niepełnosprawność.

Katalog podstaw do odliczeń nie obejmuje niestety prywatnych wizyt lekarskich, farmaceutyków, które nie mają statusu leków, oraz suplementów diety. Wszystkie wydatki muszą być udokumentowane, np. imiennymi fakturami.

Biurokracja wcale nie jest duża

Funkcjonuje stereotyp, że stopnie niepełnosprawności nie są przyznawane nawet osobom, które mają naprawdę poważne problemy zdrowotne i doświadczają w związku z tym odczuwalnych dysfunkcji. Dotyczy to jednak stopnia umiarkowanego lub znacznego, zapewniających spore przywileje.

Jeżeli niepełnosprawność rzeczywiście istnieje i można ją udokumentować, szansa na stopień lekki jest wysoka. Przynajmniej teraz – póki zjawisko wnioskowania o stopień przez emerytów nie ma masowego charakteru.

A potencjalne korzyści dla wielu seniorów mogą być znaczące. I można się dziwić, że politycy, którzy tak często mówią o dbaniu o emerytów, rzadko chwalą się, że stworzyli dla nich takie dobrodziejstwo.

Obserwuj nas w Google Discover

Podobają Ci się nasze treści?

Google Discover

Obserwuj