1. Home -
  2. Inwestowanie -
  3. Różnice między inwestowaniem w ETF a CFD

Różnice między inwestowaniem w ETF a CFD

Nowe technologie przyczyniły się do rozwoju rynków finansowych, a to z kolei sprawiło, że popularne stało się inwestowanie przez internet. Obecnie niemal każdy z nas ma dostęp do zakupów i sprzedaży akcji, surowców i innych aktywów. Sporą popularnością cieszą się też fundusze ETF oraz kontrakty CFD.  Czym się od siebie różnią?

Fundusze ETF i kontrakty CFD łączy to, że mają łatwy dostęp do rynków akcji, obligacji, walut, surowców, a obecnie nawet kryptowalut. Oba instrumenty finansowe mają sporo podobieństw, ale też szereg różnic. Zastanawiając się nad inwestycją, warto przeanalizować plusy i minusy ETF-ów i CFD.

Jak działają ETF i CFD?

ETF (Exchange Traded Fund) to fundusze inwestycyjne, które są notowane na giełdzie. Przedmiotem handlu (instrumentem bazowym) w przypadku ETF-ów mogą być akcje, obligacje, surowce i metale szlachetne. Są oparte na indeksach i uważa się je za stosunkowo bezpieczne, obciążone niewielkim ryzykiem. To tłumaczy ich rosnącą popularność, zwłaszcza po pandemii COVID-19. Warto się zapoznać chociażby z ofertą ETF XTB.

Konstrukcja ETF zależy od strategii objętej przez jego twórców. Fundusze mogą śledzić ceny wybranego surowca, akcje kilku spółek z danego sektora gospodarki, jak i całe indeksy giełdowe. Pozwala to na dywersyfikację portfela i ograniczenie ryzyka - spadek wartości akcji jednej spółki może być niwelowany przez wzrost wartości innej. Dzięki temu ryzyko straty maleje, ale nigdy nie będzie zerowe.

Fundusze ETF polecane są inwestorom pasywnym, którzy są gotowi realizować strategię "kup i trzymaj". Zazwyczaj pozwalają bowiem na osiągnięcie długoterminowego zysku i nie wymagają stałego monitorowania wydarzeń na rynku.

CFD (Contract For Difference) to kontrakty na różnice kursowe. Są instrumentami pochodnymi, którymi handluje się na nieregulowanym rynku pozagiełdowym. Decydując się na inwestycję w CFD musimy pamiętać, że po zakupie kontraktu nie stajemy się właścicielem danego instrumentu bazowego. Spekulujemy jedynie na przewidywanej zmianie ceny kursu konkretnego aktywu.

CFD traktowane jest jako bardziej ryzykowna forma inwestycji niż ETF. Wpływa na to fakt, że w mechanizm działania kontraktów wbudowana jest tzw. dźwignia finansowa. Pozwala ona na zwiększoną ekspozycję na rynku przy wykorzystaniu tyko części depozytu. To rozwiązanie może dać inwestorowi dużo większą stopę zwrotu, niż w porównaniu do tradycyjnych form inwestycji bez użycia dźwigni. Równocześnie obarczone jest ryzykiem, że straty będą znacznie większe. Dla części inwestorów atutem CFD jest możliwość zarabiania nie tylko na wzroście wartości danego instrumentu, ale również jego spadku.

Różnice między ETF i CFD

Podstawowa różnica między ETF a CFD jest taka, że pierwszy z instrumentów notowany jest na giełdzie, podczas gdy drugi funkcjonuje na rynku pozagiełdowym. Nabycie kontraktu na różnice kursowe nie oznacza, że stajemy się właścicielami akcji lub obligacji. Nie możemy zatem korzystać z praw, jakie przysługują posiadaczom udziałów, m.in. nie przysługuje nam dywidenda.

Fundusze ETF polecane są osobom z mniejszym doświadczeniem inwestycyjnym, jak i mniej skorym do ryzyka. Wynika to z faktu, że ETF-y śledzą notowania indeksów i akcji. Zazwyczaj w ich skład wchodzą odpowiednio dobrane spółki, tak aby przynieść zysk w dłuższej perspektywie. Może to być jednak zdradliwe, bo jeśli fundusz ETF zostanie zbudowany wokół branży znajdującej się w kryzysie, to notowania większości spółek spadną, a inwestor będzie musiał liczyć się ze stratami.

W kontraktach na różnice kursowe należy uważać na mechanizm dźwigni finansowej. Wprawdzie pozwala na użycie tylko części kapitału do inwestycji i dzięki temu inwestor może otworzyć dużo większe pozycje, przez co potencjalne zyski mogą być zwiększone, ale również ryzyko ewentualnej straty rośnie znacząco. Może nawet dojść do sytuacji, w której broker poprosi o uzupełnienie stanu rachunku. 

O ile ETF-y są idealnym rozwiązaniem pod inwestowanie pasywne, o tyle handel CFD jest inwestowaniem aktywnym. To prowadzi do różnic w kosztach zarządzania wspomnianymi instrumentami. Fundusze ETF charakteryzują się niewielkimi kosztami i pobieraniem niskich opłat za zarządzanie nimi. Wynika to z faktu, że inwestorzy pasywni nie dokonują wielu ruchów. W przypadku CFD należy się liczyć z koniecznością zapłacenia określonej kwoty za otwarcie dodatkowych pozycji, jak i prowizją od osiągniętego zysku i wypłaty środków.

Należy też pamiętać, że fundusze ETF podlegają ścisłej kontroli i regulacjom. W Europie są one regulowane dyrektywą UCITS. Ujednolica ona regulacje dotyczące europejskich funduszy ETF i zapewnia standardy ochrony wszystkich uczestników funduszy.

To od inwestora zależy, który z instrumentów wybierze. Przed podjęciem decyzji należy przeanalizować wszystkie argumenty, zastanowić się nad własnym celem inwestycyjnym i metodą jego osiągnięcia. Jeśli uznamy, że lepiej czujemy się w roli inwestora pasywnego, lepszym rozwiązaniem będą fundusze ETF. Jeśli pasuje nam inwestowanie aktywne i dobrze odnajdujemy się w szybko zmieniających się realiach, warto pomyśleć nad inwestycją w CFD. Należy jednak, iż niezależnie od wykonanego wyboru, inwestowanie zawsze wiąże się z ryzykiem. Dlatego wszelkie decyzje finansowe należy podejmować w sposób odpowiedzialny.

Artykuł zawierał lokowanie XTB S.A.

Obserwuj nas w Google Discover
Google Discover
Podobają Ci się nasze treści?
Google Discover
Dołącz do dyskusji

zobacz więcej:

Najnowsze
Warte Uwagi