Mercosur. Czy naprawdę stanowi tak poważne zagrożenie dla polskiego rolnictwa?

Pozwólcie, że zanim przejdę do sedna, czyli do tego, co Mercosur naprawdę oznacza dla Polski przypomnę kilka niewygodnych faktów o dochodach polskich rolników.

Matematyka szczęścia

Weźmy przykładowe gospodarstwo o powierzchni 30 hektarów, w Polsce to już przyzwoity areał. Taki rolnik dostaje rocznie około 14 650 złotych podstawowego wsparcia dochodów (488,55 zł/ha), plus dodatkowe 5 305 złotych z płatności redystrybucyjnej (176,84 zł/ha), plus ewentualne ekoschematy. Sumując najskromniej: około 20-25 tysięcy złotych czystych dopłat rocznie. Do tego dochodzi produkcja, która przy rozsądnym zarządzaniu przynosi kolejne dziesiątki tysięcy przychodu.

Ale prawdziwa magia dzieje się w systemie ubezpieczeń. Podczas gdy normalny śmiertelnik prowadzący działalność gospodarczą płaci do ZUS-u minimum 1774 złote miesięcznie (czyli ponad 21 tysięcy rocznie!), rolnik w KRUS odprowadza... 169 złotych miesięcznie. To 2028 złotych rocznie. Matematyka jest prosta, rolnik oszczędza rocznie około 19 tysięcy złotych na samych składkach.

Dodajmy do tego ulgi podatkowe, preferencyjne stawki za prąd, dopłaty do paliwa rolniczego i szereg innych przywilejów i nagle okazuje się, że ten "biedny rolnik" ma faktycznie znacznie lepszą sytuację finansową niż przedsiębiorca prowadzący małą firmę w mieście. A te same osoby, które korzystają z tego systemu przywilejów i ogromnych dopłat, blokują drogi, krzycząc o "niesprawiedliwej konkurencji" ze strony Mercosur.

Mit o polskiej jakości

Oczywiście, kluczowym argumentem rolników jest jakość. "Polska żywność jest najlepsza", "Nasze standardy są wyższe", "To my karmimy Europę". Piękne hasła, szkoda tylko, że rzeczywistość niespecjalnie to potwierdza.

W 2023 roku brytyjskie władze sanitarne zgłaszały case po case'ie zakażenia salmonellą związane z polskimi produktami, szczepami opornymi na antybiotyki. W jednym z udokumentowanych przypadków co najmniej 65 osób zachorowało po spożyciu polskich jaj w restauracji. The Bureau of Investigative Journalism (TBIJ) przeprowadziło śledztwo, które wykazało, że problem leży w masowym nadużywaniu antybiotyków w polskich hodowlach. Dane Europejskiej Agencji Leków pokazują skalę problemu: 38% całkowitego europejskiego użycia fluorochinolonów w hodowli oraz 26% kolistyny - antybiotyków krytycznych dla ludzkiego zdrowia według WHO - przypada na Polskę. Skutek? Bakterie wyewoluowały i stały się praktycznie niezniszczalne, a lekarze w UK mają coraz większy problem z leczeniem zatruć pokarmowych.

Sam wzrost zakażeń salmonellą w Polsce mówi wszystko: z 6575 przypadków w 2022 roku do ponad 10 000 w 2023. To niemal 60-procentowy skok. Państwowa Inspekcja Sanitarna regularnie wycofuje z rynku kolejne partie produktów, od jaj, przez mięso, po przetwory. Polski "brand" okazuje się być bardziej marketingową fikcją niż realną przewagą jakościową.

A przecież to tylko wierzchołek góry lodowej. Przekroczenia norm pestycydów w owocach i warzywach, fałszywe oznaczenia pochodzenia, problemy z higieną w zakładach przetwórczych, o tym polskie media wolą nie pisać za głośno, bo psuje się narracja o "naszej zdrowej, tradycyjnej żywności". Tymczasem europejski system RASFF (Rapid Alert System for Food and Feed) regularnie notuje polskie produkty jako źródło problemów.

Prawdziwy problem: kokainy będzie więcej

Ale właściwy dramat związany z Mercosur nie dotyczy ani dopłat, ani konkurencji cenowej. Prawdziwy problem to coś, o czym rolnicze lobby konsekwentnie milczy. Umowa otworzy szeroką furtkę dla karteli narkotykowych z Ameryki Południowej.

Już dziś morskie transporty żywności z Brazylii, Argentyny i Kolumbii służą do przemytu kokainy na skalę przemysłową. Metody są różnorodne i coraz bardziej wyrafinowane, narkotyki ukrywa się w kontenerach z mrożonym mięsem, wśród palet z owocami (lub też w samych owocach), w beczkach z sokiem pomarańczowym, a nawet w specjalnie przygotowanych przegrodach na statkach transportujących żywe zwierzęta. W 2023 roku hiszpańska policja przechwyciła statek Orion V płynący z Kolumbii, na pokładzie znaleziono 4,5 tony kokainy. Centrum Analiz i Operacji Morskich ds. Narkotyków alarmuje, że co tydzień z Ameryki Południowej wypływa co najmniej jeden taki podejrzany transport. A ile udaje się zatrzymać? Przypadki takie jak Orion V z 2023 roku należą do rzadkości. Skuteczność wykrywania tego typu transportów pozostaje skrajnie niska.

Mercosur oznacza radykalny wzrost liczby transportów żywności, wołowiny, drobiu, cukru, etanolu. Dla karteli to petarda. Więcej statków to możliwość dzielenia ładunków na mniejsze partie, trudniejsze do wykrycia. Zamiast jednego kontenera z dwiema tonami, będzie dziesięć przesyłek po 200 kilogramów każda. Porty w Antwerpii i Rotterdamie, które już teraz są głównymi bramami dla południowoamerykańskiej kokainy do Europy, staną się jeszcze bardziej zakorkowane towarami, a służby celne nie mają szans nadążyć. Rolnicy krzyczą o tym, że stracą na taniej wołowinie, ale prawda jest taka, że Europa straci znacznie więcej bo stanie się eldorado dla narkotyków, a my wszyscy zapłacimy za to przestępczością, uzależnieniami i zdewastowanymi miastami.

Co wygramy na Mercosur (jeśli w ogóle)

Nie wszystko oczywiście jest całkowicie czarne. Mercosur przynosi też realne korzyści, tyle że nie dla rolników, tylko dla przemysłu. Zniesienie 35-procentowych ceł na europejskie samochody eksportowane do Brazylii i Argentyny to ogromna ulga dla motoryzacji. Polski przemysł chemiczny, farmaceutyczny, maszynowy, wszystkie te branże mogą zyskać na dostępie do 260-milionowego rynku. Nawet polskie przetwórstwo spożywcze, o ile jest konkurencyjne, może sprzedawać swoje produkty w Ameryce Południowej bez absurdalnych taryf celnych.

Problem w tym, że te korzyści są rozłożone szeroko i nierównomiernie, podczas gdy koszt (przynajmniej te jawnie widoczne) spadają na jedną, dobrze zorganizowaną grupę zawodową. A rolnicy, jak wiemy, potrafią głośno narzekać i skutecznie blokować. Tym razem jednak zabrakło im głosów do zablokowania umowy, Polska, Francja, Irlandia, Węgry i Austria głosowały przeciw, ale to nie wystarczyło.

Rolnik narzeka, kartel zarabia

Mercosur to umowa, która pokazuje hipokryzję europejskiego rolnictwa w pełnej krasie. Mamy sektor, który żyje z publicznych dotacji, korzysta z ogromnych ulg i przywilejów, a jednocześnie krzyczy, że nie może konkurować z tanimi produktami z południa. Tyle że problem nie leży w konkurencji, leży w tym, że europejscy rolnicy przyzwyczaili się do życia w bańce ochronnej, gdzie każdy problem załatwia się dotacją, a każdą niewygodę protestem na drodze.

A najsmutniejsze w całej tej historii? Nikt poważnie nie rozmawia o rzeczywistym zagrożeniu, jakie niesie umowa, o narkotykach, które zaleją Europę pod przykrywką handlu żywnością. Rolnicy narzekają na wołowinę, politycy mówią o wzroście gospodarczym, a kartele z Medellín i Cali szykują już większe statki.

Taka jest prawda o Mercosur, tańsze mięso w sklepach i zarazem tańszy towar na ulicach.

Obserwuj nas w Google Discover

Podobają Ci się nasze treści?

Google Discover

Obserwuj