Po tych kierunkach studiów najdłużej szuka się pracy

Niechlubna czołówka rankingu. Po jakich kierunkach studiów najdłużej szuka się pracy?

Na podstawie danych ELA (Ekonomiczne Losy Absolwentów) bankier.pl przygotował zestawienie kierunków studiów (wraz z uczelniami, na których są prowadzone), których absolwenci najdłużej szukali zatrudnienia.

Na czele zestawienia, ze średnim czasem poszukiwania pracy etatowej wynoszącym aż 10 miesięcy, znajduje się wychowanie fizyczne na Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Niewiele lepsza jest sytuacja absolwentów kierunków z obszaru administracji i bezpieczeństwa. Czas oczekiwania na poziomie 9,5 miesiąca dotyczy absolwentów analityki kryminalistycznej i sądowej na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu , a także administracji w rzeszowskiej Wyższej Szkole Prawa i Administracji oraz bezpieczeństwa narodowego na Uniwersytecie Przyrodniczo-Humanistycznym w Siedlcach.

W tej samej grupie, z wynikiem 9,33 miesiąca, znaleźli się również absolwenci rzeźby na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Z kolei czas oczekiwania po ukończeniu hispanistyki stosowanej na Uniwersytecie Warszawskim jest nieznacznie krótszy i wynosi 9 miesięcy.

Co ciekawe, poszukiwanie pracy sporo zajmuje również absolwentom architektury na Zachodniopomorskim Uniwersytecie Technologicznym w Szczecinie (średnio 8 miesięcy), analityki chemicznej na Uniwersytecie Łódzkim (również 8 miesięcy), ratownictwa medycznego na Pomorskim Uniwersytecie Medycznym w Szczecinie (7,8 miesięcy) czy kognitywistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz dietetyki w Wyższej Szkole Biznesu i Nauk o Zdrowiu w Łodzi (po 7,75 miesiąca). Ostatnie miejsce w zestawieniu zajmuje leśnictwo na Uniwersytecie Przyrodnicym w Lublinie (7,71 miesiąca).

Nasycenie rynku czy niedopasowanie kompetencji?

Co sprawia, że absolwenci właśnie tych kierunków mają największe problemy ze znalezieniem pracy? W przypadku kierunków takich jak wychowanie fizyczne, administracja czy bezpieczeństwo narodowe, głównym problemem wydaje się nasycenie rynku i nadprodukcja absolwentów w stosunku do realnego zapotrzebowania, zwłaszcza w sektorze publicznym, który jest ich głównym potencjalnym pracodawcą. 

Z kolei w przypadku kierunków niszowych, jak rzeźba czy analityka kryminalistyczna, problemem może być wąska specjalizacja, która ogranicza pole poszukiwań do bardzo specyficznych i nielicznych miejsc pracy.

Należy również rozważyć trzeci czynnik, jakim jest potencjalne niedopasowanie programu studiów do praktycznych potrzeb pracodawców. Rynek pracy dynamicznie się zmienia, a programy akademickie nie zawsze za tymi zmianami nadążają, co może skutkować brakiem u absolwentów kluczowych, poszukiwanych na danym stanowisku kompetencji.

Warto jednocześnie pamiętać, że w przypadku każdego kierunku studiów podstawą jest posiadanie odpowiedniego planu na rozwój swojej kariery zawodowej - i jak najwcześniejsze zdobywanie doświadczenia.

Obserwuj nas w Google Discover

Podobają Ci się nasze treści?

Google Discover

Obserwuj