Inteligentni ludzie idą popracować do Lidla na chwilę. Kończy się to traumą i tkwią tam latami

Praca w Lidlu może być traumą

W internecie jest niewiele szczegółowych relacji dotyczących pracy w dyskontach, wychodzących poza ogólniki. Stąd opublikowana dłuższy czas temu na Youtubie wypowiedź Piotrka Parkinga wciąż nie ma sobie równych.

Ten twórca internetowy dwa lata temu zwolnił się z Lidla, w którym pracował 4 lata. Swoją elokwencją bije on stereotypowego kasjera na głowę. W swoim materiale były pracownik Lidla ujawnia prawdę o sklepie, nie owijając w bawełnę.

W nagraniu analizuje mechanizmy sieci i wyciąga z nich wnioski, eksponując ich szkodliwość dla psychiki człowieka. W swojej narracji nie podaje wprost nazwy firmy. Analizując jego wywód, łatwo się jednak domyślić, że chodzi o Lidl.

Gdy tymczasowe zajęcie robi się stałą pracą

Piotrek Parking nie zamierzał zatrudniać się w Lidlu na stałe. Trafił tam jako młody człowiek wkrótce po ukończeniu szkoły.

Gdy rozpoczął zatrudnienie, nie sądził, że przepracuje tak w sumie kilka lat. Zmianę mocno utrudniało to, że etat w dyskoncie wysysał z niego całą energię — a opisywany mechanizm dotyczy nie tylko Lidla. Podobne realia czekają zresztą na pracowników kolejnych sieci wchodzących na nasz rynek, takich jak nowy dyskont Ufke, który niedawno otworzył pierwszy sklep w Polsce.

Inteligencja może stanowić przeszkodę

Lidl, podobnie jak inne dyskonty, jest centralnie zarządzaną siecią, w której pracownicy nie mają praktycznie nic do powiedzenia.

Piotrek Parking jako przykład bezsensownej procedury podaje chociażby wdrożenie kas samoobsługowych. Według youtubera generują one tak dużo błędów, że czuwanie nad nimi stanowi dla pracowników udrękę.

Mimo ich problematyczności w Lidlu, w którym zarabiał na życie bohater artykułu, nie zlikwidowano kas samoobsługowych, gdyż postawienie maszyn było odgórną decyzją sieci.

Sztuczne podkręcanie wyników kosztem personelu

Z doświadczenia internetowego twórcy wynika, że podobnie sprawy miały się z procedurami dotyczącymi wydajności. Celem sklepu było to, aby prezentowała ona jak najwyższy poziom.

Stąd zdarzało się, że w dyskoncie podejmowano decyzję, by sztucznie podkręcić wynik. Żeby zrealizować ten zamiar, delegowano personel – i tak niewyrabiający się z bieżącymi zadaniami – do pracy w innych lokalizacjach sieci.

Wyższa pensja w Lidlu za ciężką harówkę

Firma ta często wymieniana jest jako dyskont, który oferuje personelowi wynagrodzenie odczuwalnie przekraczające minimalne stawki — a warto przypomnieć, że media ostatnio trąbiły o 7600 zł płacy minimalnej od lipca, choć rzeczywistość okazuje się mniej ekscytująca niż nagłówki. Lidl wciąż uchodzi za pracodawcę płacącego lepiej niż konkurencja. Analizując wypowiedź Parkinga, można jednak dojść do wniosku, że nieco wyższe stawki mają ogromną cenę.

W swoim wystąpieniu nazwał to on wprost walką o życie, wynikającą z ogromu obowiązków podyktowanych tym, że niedobór personelu stanowi podstawową zasadę działania sieci.

Pracownik jako przedłużenie kasy i wózka

Parking uznaje strategię Lidla jako głęboko nieetyczną. W jego ocenie pracownik sklepu nie jest dla firmy mającym uczucia człowiekiem, a przedłużeniem kasy i wózka z towarem. Nic dziwnego, że wypalenie zawodowe coraz częstsze jest właśnie w branżach opartych na intensywnym kontakcie z klientem i pracy pod presją wyniku — a handel detaliczny mieści się w tym opisie jak ulał.

Obserwuj nas w Google Discover

Podobają Ci się nasze treści?

Google Discover

Obserwuj