1. Home -
  2. Prawo -
  3. Gdy będziesz za dobry dla żony lub męża, to może czekać cię rozwód. Zgodnie z prawem

Gdy będziesz za dobry dla żony lub męża, to może czekać cię rozwód. Zgodnie z prawem

Historia Caroline Celico, byłej już żony brazylijskiego piłkarza znanego jako Kaká, pokazuje, że nawet pozornie idealne małżeństwo może się rozpaść. Kobieta podobno tłumaczyła, że Ricardo był dla niej „zbyt idealny” i „czuła się tym przytłoczona”. Ta wypowiedź odbiła się szerokim echem i mimo że później zaczęto powątpiewać w jej autentyczność, to zdążyła namieszać. Tak czy inaczej, takie przypadki są dla sądu jedynie tłem, bo przynajmniej polskie prawo nie kieruje się emocjami, ale konkretami. Aczkolwiek nawet tak wydawałoby się absurdalna argumentacja niekoniecznie okazuje się trefna. Przy rozwodzie liczy się przede wszystkim zerwanie więzi duchowo-fizyczno-gospodarczej.

Miłosz Magrzyk13.11.2025 6:55
Prawo

Rozstania rzadko przebiegają spokojnie. „Odchodzę, bo jesteś zbyt dobry”, „Nie chcę cię krzywdzić” – to zdania, które wbrew pozorom czasami padają w chwilach końca związku i z których bierze się przyczyna rozwodu. Brzmią łagodnie, ale też potrafią zranić. Sąd nie ocenia jednak poetyki, lecz fakty.

Zerwanie więzi duchowej, fizycznej i gospodarczej przemawia za rozwodem

Rozwód, według polskiego Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, jest rozwiązaniem ważnie zawartego małżeństwa za życia małżonków. Może zostać orzeczony tylko wtedy, gdy między stronami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia. To oznacza zerwanie więzi duchowej, fizycznej i gospodarczej. A taką można utracić, nawet jeśli męża lub żonę darzymy szacunkiem i życzymy im jak najlepiej.

Sąd ocenia, czy rozkład jest rzeczywiście trwały, czyli czy nie istnieje jakakolwiek szansa na to, że małżonkowie wrócą do wspólnego życia. Trwałość nie oznacza jednak, że związek musiał być wieloletni.

Prawo stawia dobro dzieci ponad rozstanie rodziców

Nie zawsze rozwód jest możliwy, nawet jeśli uczucia wygasły. Art. 56 par. 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że sąd nie udzieli rozwodu, gdy mogłoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci lub gdy orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. W orzecznictwie zdarzają się sytuacje, w których rozwód nie zostaje przyznany ze względu na rozwód mógłby osłabić lub zerwać więź dziecka z jednym z rodziców, znacząco pogorszyć jego sytuację materialną, wpłynąć negatywnie na jego zdrowie lub kondycję psychiczną.

Dodatkowo, zgodnie z par. 3 tego samego artykułu, rozwód nie jest dopuszczalny, jeśli żąda go wyłącznie małżonek winny rozpadu pożycia – chyba że druga strona wyrazi zgodę lub gdy brak zgody jest sprzeczny z zasadami współżycia społecznego. Prawo stara się więc chronić nie tylko dzieci, ale też sprawiedliwość i równowagę w relacjach między małżonkami.

Ciężar dowodu po stronie powoda

To osoba wnosząca pozew o rozwód musi udokumentować swoją motywację. Art. 6 Kodeksu cywilnego wskazuje, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Powód przedstawia argumenty i dowody potwierdzające, że więzi między małżonkami ustały.

W praktyce więc każdy przypadek jest odmienny – czasami nawet najbardziej „idealny” związek może się rozpaść, a innym razem sąd nie zgodzi się na rozwód mimo wzajemnego żalu.

Obserwuj nas w Google Discover
Google Discover
Podobają Ci się nasze treści?
Google Discover
Dołącz do dyskusji
Najnowsze
Warte Uwagi