1. Bezprawnik -
  2. Państwo -
  3. Na SOR-ze spędził 8,5 godziny. Najdłużej czekał nie na lekarza, tylko na wypis

Na SOR-ze spędził 8,5 godziny. Najdłużej czekał nie na lekarza, tylko na wypis

Każdy, kto choć raz trafił na Szpitalny Oddział Ratunkowy, wie, że można tam spędzić długie godziny. Ostatnio usłyszałem o przypadku znajomej osoby, która przebywała na SOR-ze przez 8,5 godziny. Niemal połowę tego czasu czekała na sam wypis ze szpitala.

Triaż na SOR-ze: o kolejności decyduje stan zdrowia

Wielu dyrektorów szpitali mówi głośno o problemach zarówno finansowych, jak i kadrowych. Brakuje specjalistów, czego skutki widać nie tylko w kolejkach do lekarza, lecz także na SOR-ach. Nie bez powodu część pacjentów uważa, że SOR-y to jedna z największych patologii NFZ. Będąc już na miejscu, pacjent przechodzi triaż, czyli wstępną ocenę stanu zdrowia i określenie pilności udzielenia pomocy. Nie obowiązuje tu zwykła kolejność zgłoszeń. O tym, kto zostanie przyjęty jako pierwszy, decyduje przede wszystkim stan zdrowia pacjenta. Czasami przychodzą tu zaniepokojeni pacjenci, którzy nie do końca wiedzą, co im jest.

Tak też było w przypadku znajomego, który nie tak dawno temu udał się na pobliski SOR, gdyż w okolicy nie ma stacji pogotowia ratunkowego. Pojechał tam taksówką, ponieważ nie był w stanie prowadzić samochodu – czuł drętwienie całej prawej nogi i dłoni. Bał się, że to początek zakrzepicy lub oznaki udaru.

Objawy nasilały się od rana i przed południem postanowił udać się na SOR.

Znał wynik badania, ale na wypis z SOR-u i tak czekał 4 godziny

Na miejscu panuje nieco urzędowa atmosfera. Należy odebrać bilet z numerem, po czym pacjent zapraszany jest na wywiad lekarski. Po nim lekarz decyduje, kto wymaga pilnej i natychmiastowej pomocy, a kto może na nią nieco poczekać.

Oś czasu wyglądała w tym przypadku mniej więcej tak:

  • Ok. godz. 12:00 – przybycie na SOR i odebranie biletu.
  • Ok. godz. 12:30 – udanie się z biletem na wywiad lekarski (z powodu kolejki trzeba było czekać ok. pół godziny). Na miejscu przyjęto, że to na szczęście nie zakrzepica czy udar, a sprawy neurologiczne. Zlecono TK kręgosłupa.
  • Ok. godz. 15:00 – badanie TK kręgosłupa.
  • Ok. godz. 16:30 – wezwanie pacjenta do gabinetu lekarskiego w celu omówienia wyników TK. Stwierdzono m.in. dyskopatię i ucisk na nerwy powodujący uczucie drętwienia kończyn. Wykluczono zakrzepicę, choć nie wykonano badania dopplerowskiego.
  • Ok. godz. 20:30 – wypis ze szpitala i powrót do domu (jakieś 8,5 godz. od przybycia na SOR).

Co w tym wszystkim jest nie tak?

Na wypis czekał dłużej niż na każdy wcześniejszy etap

Całe szczęście, że skończyło się „jedynie” na ucisku nerwu w okolicy odcinka krzyżowego i szyjnego, na co wystawiono skierowanie do neurologa i przepisano leki. Znajomy otrzymał na samym początku dość niski priorytet i od razu powiedziano mu, że ze względu na wiele ciężkich przypadków będzie musiał uzbroić się w cierpliwość i poczekać nawet do wieczora.

Tak też było, ale może dziwić jedno: od rejestracji do wykonania badania TK czekał ok. 3 godziny, następnie na wyniki badań i ich omówienie ok. 1,5 godz., a na sam wypis aż 4 godziny. A niektórzy czekają jeszcze dłużej.

Znajomy spędził na oddziale 8,5 godz. i w międzyczasie rozmawiał ze starszą panią, która zarejestrowała się o 9:00. Gdy wychodził ok. 20:30, ona wciąż czekała z okropnym bólem głowy. Okazało się, że nie dostanie wypisu, gdyż… musi czekać kolejne godziny na neurologa. Siedziała na SOR-ze już niemal 12 godzin, ale ile czasu ostatecznie tam spędziła – tego nie wiadomo. Możliwe, że została hospitalizowana lub zwolniona do domu w środku nocy.

SOR czy lekarz rodzinny? Pacjenci nie zawsze wiedzą, gdzie szukać pomocy

Nie obyło się też bez odrobiny złośliwości. Nie rozumiem, jak człowiek idący w dobrej wierze na SOR, który ma pewne obawy, może usłyszeć od lekarza słowa w stylu „dlaczego pan przyszedł tutaj, a nie do lekarza pierwszego kontaktu?”. Nie wiem, czy udanie się do lekarza rejonowego z takimi podejrzeniami byłoby dobrym pomysłem – zwłaszcza że wielu pacjentów nie może dodzwonić się do przychodni.

I tak lepiej spędzić na SOR-ze długie godziny, aby dowiedzieć się, że jednak ze zdrowiem (prawie) wszystko jest OK. W ostatnich latach nie brakowało niestety historii, w których błąd medyczny kończył się tragicznie: źle zdiagnozowani pacjenci byli wypisywani z oddziału i umierali w drodze powrotnej do domu. Niektórzy umierali nawet w poczekalni SOR-u, nie doczekawszy się pomocy. Kilka takich spraw jest obecnie badanych przez prokuraturę.

SOR-y są przeciążone, a pacjenci nie zawsze wiedzą, gdzie powinni szukać pomocy. Nie zmienia to jednak faktu, że osoba z niepokojącymi objawami musi mieć możliwość uzyskania rzetelnej diagnozy. Trudno oczekiwać, że pacjent samodzielnie oceni, czy drętwienie kończyn jest błahym problemem, czy sygnałem poważniejszego zagrożenia. Ostatecznie właśnie dlatego istnieją Szpitalne Oddziały Ratunkowe.

Objawy udaru lub zawału? Dzwoń pod 112 lub 999

Jeśli jednak pojawiają się objawy mogące wskazywać na udar lub zawał, nie należy samodzielnie jechać do szpitala. Należy natychmiast zadzwonić pod numer 112 lub 999 i wezwać zespół ratownictwa medycznego. Przy takich objawach nie trzeba się obawiać, że zostanie to uznane za nieuzasadnione wezwanie.

Obserwuj nas w Google Discover
Google Discover
Podobają Ci się nasze treści?
Google Discover