niepoczytalność

Niepoczytalność to stan, w którym sprawca czynu zabronionego z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lub innego zakłócenia czynności psychicznych nie mógł rozpoznać jego znaczenia lub pokierować swoim postępowaniem. Taka osoba nie popełnia przestępstwa. Pod tym tagiem wyjaśniamy, jak sąd ocenia poczytalność, jaką rolę odgrywają biegli psychiatrzy, co oznacza poczytalność ograniczona, czy upojenie alkoholowe może być usprawiedliwieniem i jakie środki zabezpieczające stosuje się wobec niepoczytalnych sprawców. Gdy biegli stwierdzą niepoczytalność, sąd umarza postępowanie, ale może orzec środek zabezpieczający, np. umieszczenie w zakładzie psychiatrycznym. Głośne sprawy zabójstw, w których sprawców uznano za niepoczytalnych, wywołują silne emocje. Więcej pod tagami Kodeks karny i zabójstwo. Poczytalność ograniczona Gdy zdolność rozpoznania znaczenia czynu była w znacznym stopniu ograniczona, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary. Zobacz tagi sąd i zdrowie psychiczne. Alkohol i narkotyki Upicie się lub odurzenie na własne życzenie nie wyłącza odpowiedzialności – jeśli sprawca przewidywał lub mógł przewidzieć taki stan. Tłumaczenie „byłem pijany i nic nie pamiętam” zwykle nie działa. Więcej pod tagami alkohol i narkotyki. Środki zabezpieczające Niepoczytalny sprawca stwarzający zagrożenie może zostać umieszczony w zakładzie psychiatrycznym na czas nieoznaczony, a jego stan jest okresowo oceniany. Zajrzyj pod tagi zakład karny i proces. Wiek a odpowiedzialność Podeszły wiek nie wyłącza odpowiedzialności, ale może być brany pod uwagę przy wymiarze kary. Więcej pod tagami seniorzy i Paweł Adamowicz oraz w kategorii Społeczeństwo. Najczęstsze pytania Czy niepoczytalny sprawca wychodzi na wolność? Nie zawsze – sąd może orzec środek zabezpieczający, np. pobyt w zakładzie psychiatrycznym na czas nieoznaczony. Kto ocenia poczytalność? Sąd na podstawie opinii co najmniej dwóch biegłych psychiatrów, a w razie potrzeby także psychologa. Czy upojenie alkoholowe wyłącza odpowiedzialność? Nie, jeśli sprawca wprowadził się w ten stan, przewidując lub mogąc przewidzieć jego skutki.