1. Home -
  2. Poradnik -
  3. Popełniłeś przestępstwo, ale nie wszystko stracone. Ta instytucja uratuje twoją kartotekę

Popełniłeś przestępstwo, ale nie wszystko stracone. Ta instytucja uratuje twoją kartotekę

Warunkowe umorzenie postępowania karnego to jedna z najkorzystniejszych instytucji polskiego prawa karnego dla osób, które popełniły przestępstwo po raz pierwszy i których wina oraz społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne. Jak wygląda warunkowe umorzenie postępowania karnego i jakie są warunki, które trzeba spełnić? Wyjaśniamy krok po kroku, na co zwraca uwagę sąd i co oznacza taka decyzja dla osoby oskarżonej.

Jerzy Wilczek24.02.2026 16:50
Poradnik

Czym jest warunkowe umorzenie postępowania karnego

Warunkowe umorzenie postępowania karnego jest środkiem probacyjnym uregulowanym w art. 66–68 Kodeksu karnego. W przeciwieństwie do klasycznego umorzenia, nie kończy sprawy definitywnie – sąd wyznacza okres próby, w trakcie którego sprawca musi wykazać, że zasługuje na szansę, jaką dostał. Jeśli w tym czasie nie naruszy porządku prawnego, postępowanie zostaje umorzone ostatecznie.

Co istotne, warunkowe umorzenie nie jest skazaniem. Osoba, wobec której zastosowano tę instytucję, nie figuruje w Krajowym Rejestrze Karnym jako skazana. To fundamentalna różnica w porównaniu z wyrokiem warunkowo zawieszającym wykonanie kary, który jest formą skazania i wiąże się z wpisem do KRK. Dla wielu osób – szczególnie tych, które potrzebują zaświadczenia o niekaralności do pracy czy prowadzenia działalności – to kluczowa kwestia.

Jakie są warunki warunkowego umorzenia postępowania karnego

Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli łącznie spełnione są następujące przesłanki określone w art. 66 § 1 i § 2 Kodeksu karnego:

Wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne. Sąd ocenia okoliczności popełnienia przestępstwa, motywację sprawcy, sposób działania i rozmiar wyrządzonej szkody. Nie wystarczy, że szkodliwość jest niska – musi być „nie znaczna", co oznacza kategorię pośrednią między znikomą a znaczną.

Okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości. Stan faktyczny sprawy musi być jasny i niebudzący zastrzeżeń. Sąd nie zastosuje warunkowego umorzenia, jeśli materiał dowodowy jest niejednoznaczny co do przebiegu zdarzenia.

Sprawca nie był wcześniej karany za przestępstwo umyślne. To warunek bezwzględny. Osoba, która ma w przeszłości prawomocne skazanie za przestępstwo umyślne, nie może skorzystać z warunkowego umorzenia. Skazanie za przestępstwo nieumyślne nie stanowi przeszkody.

Postawa sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że będzie przestrzegał porządku prawnego. Sąd bierze pod uwagę całokształt sylwetki sprawcy – jego wiek, wykształcenie, sytuację rodzinną, stosunek do pokrzywdzonego, a także to, czy wyraził skruchę i podjął próbę naprawienia szkody.

Zagrożenie karą nie przekracza 5 lat pozbawienia wolności. Warunkowe umorzenie jest możliwe wyłącznie w przypadku przestępstw zagrożonych karą do 5 lat pozbawienia wolności włącznie. W przypadku pojednania się z pokrzywdzonym, naprawienia szkody lub uzgodnienia sposobu jej naprawienia – również do 8 lat, ale wyłącznie w sytuacji opisanej w art. 66 § 3 k.k.

Warto wiedzieć, że warunkowe umorzenie nie jest możliwe w sprawach dotyczących przestępstw skarbowych na zasadach Kodeksu karnego – tam obowiązują odrębne regulacje Kodeksu karnego skarbowego.

Jak wygląda warunkowe umorzenie postępowania karnego – procedura

Postępowanie zmierzające do warunkowego umorzenia może przyjąć kilka form:

Wniosek prokuratora zamiast aktu oskarżenia. Na podstawie art. 336 Kodeksu postępowania karnego prokurator może, zamiast kierować akt oskarżenia, wystąpić z wnioskiem o warunkowe umorzenie. To częsta sytuacja w sprawach mniejszej wagi, gdy okoliczności są jasne i sprawca przyznaje się do czynu.

Wniosek obrońcy lub samego oskarżonego. Jeśli sprawa trafiła już do sądu z aktem oskarżenia, obrońca może złożyć wniosek o warunkowe umorzenie na posiedzeniu lub rozprawie. Warto zadbać o profesjonalną argumentację – dlatego wiele osób korzysta z pomocy adwokata w sprawach karnych.

Decyzja sądu z urzędu. Sąd może również sam zdecydować o warunkowym umorzeniu, jeśli uzna, że przesłanki są spełnione.

W każdym przypadku sąd wydaje postanowienie na posiedzeniu (art. 341 k.p.k.) lub wyrok warunkowo umarzający postępowanie na rozprawie. Pokrzywdzony ma prawo sprzeciwić się warunkowemu umorzeniu na posiedzeniu, co nie oznacza automatycznie, że sąd wniosku nie uwzględni, ale bierze ten sprzeciw pod uwagę.

Okres próby i obowiązki nałożone na sprawcę

Sąd warunkowo umarzając postępowanie wyznacza okres próby wynoszący od roku do 3 lat. W tym czasie może nałożyć na sprawcę szereg obowiązków:

Obowiązek naprawienia szkody w całości lub w części. Sąd może też orzec nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego. To jeden z najczęściej stosowanych obowiązków, a jego wykonanie ma istotne znaczenie dla oceny postawy sprawcy w okresie próby.

Obowiązek informowania sądu o przebiegu okresu próby – sprawca może być zobowiązany do regularnego stawiania się przed kuratorem sądowym lub składania pisemnych sprawozdań.

Zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonym lub zakaz zbliżania się do niego. Świadczenie pieniężne na cel społeczny. Zakaz prowadzenia pojazdów – co ma szczególne znaczenie w sprawach dotyczących jazdy pod wpływem alkoholu.

Dozór kuratora – sąd może, ale nie musi go orzec. Praktyka pokazuje, że dozór jest stosowany częściej w sprawach, gdzie sąd ma wątpliwości co do prognozy kryminologicznej.

Kiedy sąd podejmuje warunkowo umorzone postępowanie

Istnieją sytuacje, w których sąd obligatoryjnie podejmuje warunkowo umorzone postępowanie, oraz takie, w których może to zrobić fakultatywnie.

Sąd musi podjąć postępowanie, gdy sprawca w okresie próby popełnił przestępstwo umyślne, za które został prawomocnie skazany. To konsekwencja automatyczna i sąd nie ma tu żadnego marginesu swobody.

Sąd może podjąć postępowanie, gdy sprawca w okresie próby rażąco narusza porządek prawny – na przykład popełnił inne przestępstwo, uchyla się od dozoru, nie wykonuje nałożonych obowiązków lub nie naprawił szkody. Decyzja należy do sądu i zależy od okoliczności konkretnej sprawy.

Podjęcie postępowania jest możliwe w okresie próby oraz w ciągu 6 miesięcy od jego zakończenia. Po upływie tego terminu warunkowe umorzenie staje się ostateczne i nie można go już podważyć.

Warunkowe umorzenie a wpis w rejestrze karnym

Jak już wspomniano, warunkowe umorzenie nie jest skazaniem. Informacja o nim figuruje jednak w Krajowym Rejestrze Karnym – w osobnej kategorii – do czasu upływu 6 miesięcy od zakończenia okresu próby. Po tym terminie wpis jest usuwany z urzędu.

Dla osób, które zastanawiają się nad konsekwencjami prawnymi różnych rozwiązań, warto porównać warunkowe umorzenie z instytucją dobrowolnego poddania się karze, która wprawdzie kończy sprawę szybciej, ale stanowi formę skazania.

Warunkowe umorzenie postępowania karnego – czy warto się o nie starać

Warunkowe umorzenie postępowania karnego jest rozwiązaniem, o które zdecydowanie warto zabiegać, jeśli spełnia się ustawowe przesłanki. Brak statusu osoby skazanej, czysty rejestr karny po zakończeniu okresu próby i możliwość uniknięcia kary to argumenty, które przemawiają za tą instytucją.

Kluczowe jest jednak odpowiednie przygotowanie – zarówno pod kątem zgromadzenia dokumentacji potwierdzającej dotychczasową niekaralność i pozytywną sylwetkę sprawcy, jak i ewentualnego naprawienia szkody jeszcze przed posiedzeniem sądu. Osoby, które rozważają tę ścieżkę, powinny również wiedzieć, jak prawidłowo złożyć wniosek o warunkowe umorzenie i jakie dokumenty do niego dołączyć.

Warto pamiętać, że nawet jeśli sąd pierwszej instancji odmówi warunkowego umorzenia, od takiej decyzji przysługuje apelacja. Postępowanie karne daje oskarżonemu wiele możliwości obrony swoich praw, a warunkowe umorzenie jest jedną z najkorzystniejszych z nich.

Obserwuj nas w Google Discover
Google Discover
Podobają Ci się nasze treści?
Google Discover
Dołącz do dyskusji
Najnowsze
Warte Uwagi