Zainteresowanie złotem przebija kolejne granice absurdu. Ludzie masowo przetapiają pamiątki rodzinne z XIX wieku

Amerykanie topią biżuterię babci

Niespotykane od dawna informacje przychodzą do nas zza Oceanu Atlantyckiego. Mamy do czynienia z kolejną gorączką złota. Tym razem jednak nikt nie wyjeżdża, aby szukać złota w Klondike czy w Kalifornii. Dziś Amerykanie przeszukują starannie domowe szuflady w poszukiwaniu złota – rodzinnych pamiątek, biżuterii babci.

Przy takich cenach złota, wiele osób próbuje sprzedać to, co ma. Nie liczy się to, że może być jeszcze drożej – liczy się gotówka tu i teraz. Jubilerzy przyznają jednak, że dawno nie było tak źle, jeśli chodzi o sprzedaż gotowych produktów. Niektóre sklepy odnotowują spadek sprzedaży o nawet 20% rok do roku. Nierzadko sięga się także po mniej okazałe wyroby, o niższej próbie.

David Ishakov, współwłaściciel sklepu Exclusive Jewelers w Nowym Jorku, potwierdza panujące trendy: Przychodzą ludzie, którzy wcześniej w ogóle o tym nie myśleli. Przynoszą rzeczy po dziadkach, odziedziczone, prezenty urodzinowe, pamiątki po byłych partnerach… wszystko, co złote, nawet połamane.

Przeprowadzone jeszcze w czerwcu 2025 roku badanie przez Cash for Gold USA ujawniło, że prawie siedmiu na dziesięciu Amerykanów wykorzystało pieniądze ze sprzedaży biżuterii i monet na pokrycie wydatków gospodarstwa domowego. Nie mówimy tutaj o żadnej reinwestycji w coś innego. Połowa ankietowanych miała wykorzystać zdobyte środki na opłacenie rachunków czy podstawowe produkty spożywcze.

W Europie to samo

Firma Moraitika Gold z Francji wręcz zachęca do sprzedaży rodzinnych pamiątek, które często po prostu się kurzą i nawet nie znamy ich prawdziwej wartości. Dyrektor Jean-Philippe Klein, przyznał: „Garść biżuterii, czasami odziedziczonej po rodzicach lub dziadkach, może dziś być warta kilka tysięcy euro”. Nie ma co się zatem dziwić, że pojawia się takie zainteresowanie. Tym bardziej, gdy stan czyichś finansów pozostawia wiele do życzenia.

Szwajcaria, czyli państwo posiadające najwięcej złota w przeliczeniu na jednego obywatela (ok. 116 gramów, czyli prawie 60 tysięcy złotych), odnotowuje to samo. Właściciel Schweizer Edelmetallhandel z Zurychu przyznaje: „Ludzie najczęściej przynoszą biżuterię z lat 60., 70. i 80. Nosili ją sami i teraz chcą ją sprzedać, ponieważ nie jest już tak modna”. Znakomita część jest przetapiana. Jedynie niewielka część jest sprzedawana dalej.

Szwajcarska Federalna Administracja Celna i Ochrony Granic jednak ostrzega: „Sprzedaż złota to kwestia zaufania. Tym bardziej należy się zastanowić przed sprzedażą swoich rodzinnych pamiątek, czy skupujący są godni zaufania”. Głównym problemem jest to, że ludzie nie biorą pod uwagę takich kwestii jak wartość rzemieślnicza czy historyczna. Skupujący bardzo często biorą pod uwagę samą masę złota, przez co sprzedający, liczący na szybką gotówkę, dostają jej mniej niż powinni.

Obserwuj nas w Google Discover

Podobają Ci się nasze treści?

Google Discover

Obserwuj