"Alimenty" na psa lub kota są poniekąd możliwe. Pod jednym warunkiem
Alimenty na psa lub kota brzmią absurdalnie, ale nie jest to temat zupełnie prawnikom obcy. Posiadanie zwierząt jest naturalne, a podejście do nich zmienia się - pupile z reguły stają się pełnoprawnymi członkami rodziny. Co stanowi prawo w tym zakresie?
Alimenty na psa lub kota
Obowiązek alimentacyjny uregulowany jest w ustawie Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Artykuł 128 k.r.o. określa, że:
Pies lub kot, jakkolwiek nie byłby traktowany "jak członek rodziny" oczywiście nie będzie nigdy dla człowieka krewnym w linii prostej czy też rodzeństwem. Zwierzę przede wszystkim nie ma zdolności prawnej, a niemalże zawsze traktowane jest w kontekście prawnym jak rzecz. To, czy brak podmiotowości (osobowości) zwierzęcia wymaga modyfikacji, czy też może cała definicja zwierzęcia wymaga zmiany, jest jednak oddzielnym tematem.
Wracając - na zwierzę nie przysługują alimenty. Czy oznacza to, że nic się pupilowi przy rozstaniu nie należy? Na szczęście tak do końca nie jest.
To, że nikt nie może łożyć na pupila nie powoduje przecież, że zwierzę staje się obojętne dla człowieka, u którego ono stale przebywa. Abstrahując od więzów emocjonalnych - choć też są tutaj ważne - utrzymanie zwierzęcia kosztuje, czasem nawet sporo.
Zakres świadczeń alimentacyjnych zakreśla art. 135 k.r.o. Zgodnie z §1
Dlaczego o tym wspominam? Utrzymanie zwierzęcia najczęściej wpisuje się bowiem w zakres usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego do alimentów.
Alimenty na pupila są poniekąd możliwe
Oznacza to, że w zakresie alimentów na rzecz konkretnej osoby mogą się znaleźć koszty utrzymania pupila. Nie ma oczywiście gwarancji na to, że sąd w postępowaniu dotyczącym alimentów zawsze przyjmie taki tok myślenia, ale zdarzają się orzeczenia pozytywne.
Warto przywołać podobne orzeczenie, omawiane na łamach Bezprawnika, które porusza problem utrzymania psa po rozwodzie. Wydatki na pupila zestawiono w jednym rzędzie z kosztami mieszkania, mediów i tym podobnych.
W przypadku związków nieformalnych warto zastanowić się zawczasu i - jeżeli jest to dla nas istotne - nabyć psa w taki sposób, by miał on dwóch współwłaścicieli. Jako że wobec zwierząt (kręgowców) stosuje się przepisy dotyczące rzeczy, to kupno pupila "na pół" jest jak najbardziej dopuszczalne.
W takiej sytuacji, przy ewentualnym rozstaniu, współwłaścicielowi zajmującemu się utrzymaniem pupila przysługiwałoby roszczenie wobec drugiego partnera o zwrot nakładów. Na końcu zachęcam do wytworzenia u siebie świadomości, zgodnie z którą pies czy kot wprawdzie może być przedmiotem obrotu (i konfliktów),ale jednak przede wszystkim stanowi istotę żywą.
26.03.2026 19:20, Mariusz Lewandowski
26.03.2026 18:14, Jerzy Wilczek
26.03.2026 17:28, Jerzy Wilczek
26.03.2026 17:12, Mariusz Lewandowski
26.03.2026 16:13, Mateusz Krakowski
26.03.2026 15:20, Mariusz Lewandowski
26.03.2026 15:16, Aleksandra Smusz
26.03.2026 14:27, Piotr Janus
26.03.2026 13:40, Rafał Chabasiński
26.03.2026 12:49, Mateusz Krakowski
26.03.2026 12:02, Edyta Wara-Wąsowska
26.03.2026 11:18, Marcin Szermański
26.03.2026 10:36, Mateusz Krakowski
26.03.2026 9:52, Edyta Wara-Wąsowska
26.03.2026 9:06, Marcin Szermański
26.03.2026 8:17, Filip Dąbrowski
26.03.2026 7:30, Mariusz Lewandowski
26.03.2026 6:58, Filip Dąbrowski
26.03.2026 5:05, Joanna Świba
26.03.2026 4:04, Marcin Szermański
25.03.2026 19:04, Mariusz Lewandowski
25.03.2026 18:08, Marcin Szermański
25.03.2026 17:22, Rafał Chabasiński
25.03.2026 15:04, Rafał Chabasiński
25.03.2026 14:22, Marcin Szermański
25.03.2026 13:19, Rafał Chabasiński
25.03.2026 12:13, Miłosz Magrzyk
