Bankowcy chcą dużej zmiany w umowach kredytowych. Twierdzą, że to dla dobra klientów 

Powrót do zmiennej stopy. Ryzykowna gra kredytobiorców 

Dane przedstawione na Forum Bankowym przez Marcina Gadomskiego z Banku Pekao dają do myślenia. Udział kredytów na zmienną stopę w nowej sprzedaży skoczył z 10 do 25 procent. Jeśli jednak odejmiemy od tego refinansowania, które z definicji lądują na stałym procencie, okaże się, że co drugi Polak mający realny wybór, świadomie rezygnuje z przewidywalności. Ludzie ewidentnie obstawiają, że stopy będą spadać, a oni nie chcą zostać z „zamrożoną” ratą na wysokim poziomie. 

Bankowcy patrzą na to z mieszanymi uczuciami. Z jednej strony cieszą się z ruchu w interesie, z drugiej – zaczynają przebąkiwać o potrzebie samoregulacji. Pamięć o problemach z okresu gwałtownych podwyżek stóp jest wciąż zbyt świeża, by traktować ten trend jako czysto optymistyczny. To moment, w którym sektor musi zdecydować, czy pozwoli na pełną dowolność, czy znów spróbuje miękko sterować wyborem klienta w stronę bezpieczniejszych, choć początkowo droższych rozwiązań. Stałe oprocentowanie chroni przed szokiem, ale zamraża ratę – nawet gdy stopy spadają.

Jedna umowa dla wszystkich. Koniec z kredytową loterią? 

Kolejnym tematem, który może przewietrzyć rynek, jest pomysł wprowadzenia jednolitego wzorca umowy kredytowej. Tomasz Pol z PKO BP słusznie zauważa, że obecnie rynek to w zasadzie plac zabaw dla czterech czy pięciu największych graczy, którzy zgarniają ponad 80 procent sprzedaży. Mniejsze banki często odpuszczają walkę, bojąc się ryzyka prawnego, jakie niesie ze sobą tworzenie własnych, skomplikowanych dokumentów. 

Standardowa, przejrzysta umowa mogłaby stać się szansą dla mniejszej konkurencji. Gdyby zasady gry były identyczne u każdego, banki musiałyby zacząć walczyć o klienta czymś więcej niż tylko „lepszym paragrafem” – czyli po prostu marżą i jakością obsługi. Taka „miękka legislacja” mogłaby ucywilizować proces, choć bankowcy zastrzegają, że wzorzec musi być elastyczny. Prawo nie może być betonem, który nie zareaguje na zmiany rynkowe, jakie przyniosą kolejne lata. 

Krótkie życie kredytu i bogacący się Polacy 

Zaskakujące dane płyną też z analizy czasu spłaty długu. Agata Chrzanowska z Millennium Banku Hipotecznego wskazała, że cykl życia typowej hipoteki skurczył się z 12 do zaledwie 8 lat. Nadpłaty stały się naszą nową codziennością – Polacy, zamiast kisić gotówkę na nisko oprocentowanych lokatach, wolą szybciej pozbyć się obciążenia. Z punktu widzenia budżetu domowego to świetna strategia, ale dla banków to walka o przetrwanie portfela, który znika im z oczu znacznie szybciej, niż zakładali w biznesplanach. Kredyty hipoteczne nadal tanieją mimo braku zmian stóp – banki wyceniają przyszłe obniżki RPP.

W tle tego wszystkiego widać rosnącą zamożność społeczeństwa. Tomasz Pol podkreśla, że duży udział zakupów gotówkowych na rynku nieruchomości to nie efekt blokady kredytowej, a dowód na to, że Polacy po prostu mają coraz więcej pieniędzy. To wyzwanie dla banków na kolejne lata, zwłaszcza w obliczu nadchodzącej demograficznej dziury.  

Obserwuj nas w Google Discover

Podobają Ci się nasze treści?

Google Discover

Obserwuj