Niszczenie zabytków zbrodnią wojenną?

Tzw. sprawa Al Mahdiego budzi duże emocje. Jedno z oskarżeń dotyczyło zniszczenia zabytków wpisanych na listę UNESCO. Niektórzy komentatorzy uważają, że taki zarzut wykracza poza kompetencje oskarżycieli  Międzynarodowego Trybunału Karnego i Konwencja nie ma mocy sprawczej. Czy rzeczywiście tak jest?

Konwencja Haska z 1954 roku a niszczenie zabytków

Wedle Konwencji Haskiej dot. Ochrony Dóbr Kultury budowle:

są pod szczególną ochroną Państw będących stroną Konwencji. Dlatego rząd Mali zwrócił się do Trybunału z prośbą o rozpoczęcie śledztwa w styczniu 2013 roku. W toku śledztwa stwierdzono, że Al Mahdi brał czynny udział w okupacji prowincji Timbuktu, a jako lider grupy dżihadystów i członek Sądu Islamskiego kierował i uczestniczył w operacji zniszczenia zabytkowych obiektów kultu, powstałych na przełomie XII i XIII wieku.

Konwencja zobowiązuje inne państwa do ochrony zabytków ale jak większość konwencji, nie zawiera zapisów dotyczących indywidualnej odpowiedzialności karnej (konwencja jest tylko wiążąca wobec państw, nie zwykłych ludzi). Jednak w przepisach Konwencji znajdziemy zapis, który upoważnia państwa do przypisania takiej odpowiedzialności:

Na koniec dodam, że Mali jest też stroną Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego, który celowe niszczenie zabytków podczas konfliktów o charakterze lokalnym (np.wojna domowa) wprost nazywa zbrodnią wojenną. Dlatego możemy śmiało stwierdzić, że Międzynarodowy Trybunał Karny nie wykracza poza swoje kompetencje.