Kupujący mieszkanie od dewelopera zyskają dodatkowe zabezpieczenie. Ważne rozstrzygnięcie SN

Deweloperzy mogą być zmuszeni płacić więcej za opóźnienia. SN po stronie nabywców

Jak donosi "Rzeczpospolita", rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego zapadło w odniesieniu do sprawy nabywców, którzy domagali się od dewelopera 125 tys. zł odszkodowania za blisko dwuletnie opóźnienie w oddaniu lokalu. W tym czasie ponieśli oni realne straty finansowe, m.in. tracąc przychody z najmu innego mieszkania, w którym musieli tymczasowo zamieszkać.

Problem polegał na tym, że umowa deweloperska, oparta na wzorcu przygotowanym przez przedsiębiorcę, ustalała karę umowną na rażąco niskim poziomie - wynoszącym zaledwie 0,01 proc. wpłaconych kwot za każdy dzień zwłoki. W praktyce, przy dwuletnim opóźnieniu, łączna rekompensata wyniosła jedynie około 5 tys. zł, co w żaden sposób nie pokrywało poniesionych przez klientów strat.

Sąd Apelacyjny w Warszawie, rozpatrujący sprawę, powziął wątpliwości, czy taka klauzula jest zgodna z prawem. Zgodnie bowiem z Kodeksem cywilnym (art. 484 par. 1), jeśli w umowie zastrzeżono karę umowną, wierzyciel co do zasady nie może żądać odszkodowania przewyższającego jej wysokość, chyba że strony inaczej postanowiły. W analizowanej umowie deweloperskiej takiego zapisu, pozwalającego na dochodzenie odszkodowania uzupełniającego, brakowało.

Sąd Najwyższy rozstrzygnął ten dylemat na korzyść konsumentów. W uchwale stwierdzono, że postanowienie umowy deweloperskiej, które nie przewiduje uprawnienia do żądania odszkodowania ponad wysokość zastrzeżonej kary, uważa się za niedozwolone postanowienie umowne, zwłaszcza gdy kara ta została zastrzeżona w „rażąco niskiej wysokości”.

Rozstrzygnięcie SN to świetna wiadomość dla wszystkich kupujących od deweloperów

Jak wyjaśnił w uzasadnieniu sędzia Karol Weitz, sam brak zapisu o odszkodowaniu uzupełniającym nie wystarczy, by automatycznie uznać klauzulę za abuzywną. Konieczne jest zbadanie konkretnego przypadku i ocena, czy ustalona przez dewelopera kara (jak w tej sprawie - 0,01 proc.) jest „rażąco zaniżona” i w sposób nieuzasadniony przerzuca ryzyko kontraktowe na konsumenta.

Uchwała ma zatem ogromne znaczenie dla tysięcy nabywców mieszkań; otwiera ona drogę do dochodzenia od deweloperów pełnego odszkodowania za opóźnienia, nawet jeśli umowa próbowała ograniczyć jego odpowiedzialność do symbolicznej, pozornej kwoty.

Deweloperzy nie będą mogli już dłużej chować się za iluzorycznymi rekompensatami, a sądy powszechne zyskały silne narzędzie do ochrony konsumentów przed skutkami nienależytego wykonania umowy przez silniejszą stronę kontraktu.

Obserwuj nas w Google Discover

Podobają Ci się nasze treści?

Google Discover

Obserwuj