Trwa wojna z producentami, którzy nazywają wegańskie produkty "mięsem roślinnym"

Wegańskie zamienniki mięsa a prawo

Organizacja ALDF, czyli Animal Legal Defense Fund, w imieniu producentów żywności wegańskiej (m.in. Tofurky), zaskarżyła ustawę o cenzurowaniu etykiet produktów, która funkcjonuje w Oklahomie (stan znajdujący się na południu USA). W zaskarżeniu wskazano, że prawo wprowadza takie wymogi (standardy), które mogą znacznie utrudnić życie producentom tzw. mięsa roślinnego.

Standardy, które zawiera rzeczona ustawa, są bardzo niejasne, a przy tym uciążliwe. Przepisy dotyczą produktów z dziedziny "wegańskiego mięsa" i mają one zastosowanie nawet wówczas, gdy oznaczenie opakowania, a także opis na nim się znajdujący, jednoznacznie wskazuje na to, że produkt jest całkowicie wegański. Warto dodać, że rzeczone prawo obowiązuje od ponad roku, bo od 1 listopada 2020.

Dostosowanie się do prawa obowiązującego w Oklahomie zmusiłoby producentów do przeprojektowania etykiet produktów oraz innych materiałów marketingowych. Jednym z wymogów jest na przykład konieczność wprowadzenia zastrzeżenia taką samą czcionką i tej samej wielkości, co sama nazwa produktu - ale warto dodać, że przepisy pozwalają na używanie takich zwrotów, jak "wołowina" czy "wieprzowina", oczywiście przy współudziale innych określeń.

Kara za nieprzestrzeganie powyższego wyraża się w 10 tys. dolarów grzywny, a nawet roku pozbawienia wolności.

Walka o nic?

Z perspektywy Polaka i Europejczyka powyższa sprawa może wydać się błaha, a nawet niezrozumiała - choć konkurencja pomiędzy producentami mięsa i jego zamienników jest w USA bardzo silna. Przecież roślinny zamiennik mięsem nie jest, ale mimo tego konsumenci są przecież w stanie odróżnić jeden produkt od drugiego. Jakby nie spojrzeć, dostrzec można absurd.

Z jednej więc strony można z politowaniem traktować sam opisywany fakt zezwolenia na użycie "mięsnych" określeń przez producentów wegańskich, zaś z drugiej - to, że ktokolwiek potrzebuje precyzyjnego prawa w tym zakresie. Jeżeli chodzi o rynek polski, a raczej unijny, bo szczegółowe regulacje znajdują się na płaszczyźnie ponadnarodowej, to nie można produktu roślinnego nazwać ot tak mięsem.

Podobne regulacje, jak powyższe, amerykańskie, istnieją także w prawie UE. Co więcej, tam także - w 2020 roku - istniał spór co do tego, czy zakazać producentom żywności wege korzystania z nazwy nie tylko (na przykład) "mięso", ale nawet "zamiennik mięsa". Ostatecznie wygrała koncepcja, zgodnie z którą produkty wege nie mogą korzystać w żadnym zakresie z nazewnictwa "tradycyjnego", jak rzeczone mięso czy nabiał.

Jest to o tyle znamienne w skutkach, że konsument, który jedynie ma przed oczami etykietę produktu "tradycyjnego" i wege, nie zawsze dostrzeże, że oba stanowią różne warianty produktu o podobnym zastosowaniu. Co ciekawe, takiej walki nie toczy się z "szynką z piersi kurczaka", czy też z "frytkami drobiowymi".