- Bezprawnik -
- Energetyka -
- Sąsiad grzeje się twoim kosztem? Od 2027 r. wystarczy mu jedna wymówka
Sąsiad grzeje się twoim kosztem? Od 2027 r. wystarczy mu jedna wymówka
Od 1 stycznia 2027 r. w budynkach wielorodzinnych obowiązkowe będą liczniki i podzielniki ciepła ze zdalnym odczytem. Wiele osób bardzo się z tego cieszy. Od dawna zapowiadane zmiany miały bowiem ukrócić problem pasożytnictwa cieplnego w blokach. Polega on na tym, że jedni ogrzewają swoje mieszkania i za to płacą, a drudzy zakręcają kaloryfery i korzystają z ciepła przenikającego przez ściany.
Wchodzące w życie przepisy miały ułatwić zarządcom szybsze wykrywanie takich sytuacji dzięki zdalnym odczytom. Okazuje się jednak, że nowe prawo ma lukę, która skutecznie zablokuje ten mechanizm. Polega ona na możliwości zadeklarowania, że mieszkanie jest ogrzewane elektrycznie.
Zarządcy wciąż nie będą mieć wglądu w temperaturę w mieszkaniu
Wymóg wymiany starszych urządzeń pomiarowych, który oznacza masową wymianę wodomierzy i ciepłomierzy w blokach, wynika ze zmian w Prawie energetycznym i rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska.
Montaż nowoczesnych urządzeń w lokalach ma zapewnić zarządcom bieżący podgląd tego, kto ogrzewa swoje mieszkanie, a kto zakręca kaloryfery, licząc na ciepło opłacane przez innych.
W teorii możliwość przyłapania na gorącym uczynku sprawców kradzieży ciepła w blokach sprawia, że administratorzy mogą doliczyć nieuczciwym mieszkańcom dodatkowe koszty (obok stałych opłat, których nie da się uniknąć). Twórcy nowych przepisów przeoczyli jednak niezwykle istotną kwestię.
Otóż umieszczone na kaloryferach podzielniki ciepła z funkcją zdalnego odczytu rejestrują tylko energię oddawaną przez grzejniki (i temperaturę w ich bezpośrednim otoczeniu), a nie temperaturę w lokalu. Takie dane wciąż nie dają podstaw do tego, by zarzucić komuś wychładzanie mieszkania.
Niską temperaturę kaloryfera można uzasadnić dogrzewaniem lokalu prądem
Jeśli wspólnota lub spółdzielnia postanowi zarzucić problematycznemu sąsiadowi wychładzanie lokalu i doliczyć mu z tego tytułu dodatkowe koszty, wystarczy, że zadeklaruje on korzystanie z innego źródła ciepła.
To, że budynek jest podłączony do miejskiej sieci, nie wyklucza bowiem ogrzewania mieszkania na inne sposoby, np. grzejnikami elektrycznymi. Takie zużycie rejestruje indywidualny licznik prądu, do którego zarządca nie ma dostępu.
Wbrew pozorom takie postawienie sprawy wcale nie jest wydumaną wymówką, lecz realną praktyką. Wielu mieszkańców uprawiających pasożytnictwo cieplne korzysta przecież doraźnie z ogrzewania elektrycznego mieszkania w bloku.
Gdy zarządca we wspólnocie lub spółdzielni doliczy więc takiej osobie dodatkowe opłaty, ta z łatwością będzie mogła się od nich odwołać. Jednocześnie prawdopodobieństwo, że administratorzy będą walczyć o sprawiedliwy podział rachunków między mieszkańców, wydaje się niskie.
Zwykle są oni wynagradzani według stałej stawki za mkw. (w ramach kosztów zarządu) i unikają konfliktów z problematycznymi członkami wspólnot i spółdzielni.
W indywidualnych przypadkach z pewnością zdarzy się tak, że cwaniactwo skończy się dopłatami. Jednak osoby konsekwentne w nieuczciwości będą miały prosty i trudny do obalenia argument na obronę swojej praktyki.










