Łatwiej pozbyć się z domu agresywnego człowieka niż psa. I chyba nikomu to nie przeszkadza

Agresywny pies w domu – prawo zostawia właściciela samego

Zanim zacznę, może jedno zdanie tytułem wyjaśnienia – mówiąc o agresywnym psie, mam na myśli przypadki skrajne, gdzie poziom agresji oraz wielkość i siła psa oznaczają realne zagrożenie dla życia i zdrowia.

Pies jako istota żywa, mająca swoje indywidualne cechy i charakter, może przejawiać agresję – także wobec właścicieli czy małoletnich domowników. Prawo jest jednak tak skonstruowane, że właściciel nie ma w zasadzie żadnych narzędzi, żeby coś z takim zwierzęciem skutecznie zrobić.

Można jedynie próbować pracy z behawiorystą, co nie jest tanie, a w wypadku starszego czy schorowanego psa nie przyniesie przecież gwarantowanych efektów.

I zanim zostanę zagryziony przez miłośników psów – sami wiecie, że zwierzęta w domach pojawiają się z różnych powodów. Nie zawsze jest to piesek z hodowli, który po kilku „wysikaniach” o 5:00 rano zaczyna się domownikom po prostu nudzić. Zdarza się, że do domu trafia pies już po przejściach albo że właściciel umiera, zostawiając zwierzę spadkobiercom – prawo dopuszcza przecież zapisanie psa lub kota w testamencie.

Ci starają się zadbać o zwierzę i zapewnić mu byt, ale jeżeli chęć pomocy i opieki współistnieje z narastającym strachem, robi się problem. I to taki, którego obecne prawo nie potrafi rozwiązać.

Agresywnego psa nie da się usunąć z domu jak sprawcy przemocy

Agresywny pies to dosłownie tykająca bomba. Nawet jeżeli nie stanowi permanentnego zagrożenia dla domowników, w dalszym ciągu pozostaje ryzyko np. pogryzienia przez psa osób postronnych, co może się wiązać z odpowiedzialnością nie tylko cywilną, ale nawet karną dla właściciela.

Gdyby na miejscu psa postawić 52-letniego Janusza (przepraszam wszystkich 52-letnich Januszy), który po wypiciu alkoholu rzuca się na sąsiadów, a przy okazji stosuje przemoc wobec domowników, wystarczy jeden telefon – i Janusz znika.

W sytuacji zagrożenia życia i zdrowia domowników Policja podczas interwencji może wydać agresorowi tymczasowy nakaz opuszczenia lokalu. Taki nakaz – wciąż tymczasowy – może później przedłużyć sąd, choćby i na czas trwania postępowania.

Po wydaniu prawomocnego wyroku skazującego zakaz może zostać orzeczony na wiele lat, a w skrajnych wypadkach nawet dożywotnio.

Co zrobić z agresywnym psem? Legalnych możliwości jest niewiele

Pies nie jest człowiekiem, więc nie może popełnić przestępstwa. Nie ponosi winy, nie rozumie konsekwencji swoich działań, nie kalkuluje motywacji. Z oczywistych względów powyższa procedura go nie dotyczy. Co można legalnie zrobić z agresywnym psem? Niewiele.

Schroniska nie mają obowiązku przyjęcia zwierzęcia, zwłaszcza agresywnego, na prośbę właściciela. Każda próba obejścia tej zasady (poprzez porzucenie psa i zgłoszenie go jako bezpańskiego) jest w istocie znęcaniem się nad zwierzęciem, za które właściciel może pójść do więzienia – i dobrze.

Prawo nie przewiduje również procedury uśpienia zwierzęcia z uwagi na sam poziom agresji. Nawet gdyby właściciel dosłownie o to błagał i miał przeciwko sobie szereg postępowań wytoczonych z inicjatywy pogryzionych przez agresywnego psa ludzi.

Prawo – pośrednio, w ramach stanu wyższej konieczności – pozwala jedynie na aktywną „walkę” z agresywnym zwierzęciem. Jeżeli pies rzuca się na człowieka (w tym właściciela, ale i np. policjanta), ten nie musi stać bezczynnie. Pytanie, jak legalnie bronić się przed atakującym psem, ma prostą odpowiedź: w hierarchii dóbr życie zwierzęcia jest wartością niższą niż zdrowie człowieka. Chodzi tutaj oczywiście o realne zagrożenie. Celowe wywołanie ataku tylko po to, by zrobić zwierzęciu krzywdę, stanowi poważne przestępstwo. Co więcej, samo drażnienie zwierzęcia jest czynem zabronionym.

Jak widać, pies wiąże się z obowiązkiem obejmującym całe życie czworonoga – pamiętajmy o tym, zwłaszcza gdy chcemy komuś sprezentować zwierzę.

Obserwuj nas w Google Discover

Podobają Ci się nasze treści?

Google Discover

Obserwuj