- Home -
- Finanse -
- Sąd Najwyższy rozstrzygnie, czy umowa kredytu jest umową wzajemną. Chodzi o prawo zatrzymania w sprawach frankowych
Sąd Najwyższy rozstrzygnie, czy umowa kredytu jest umową wzajemną. Chodzi o prawo zatrzymania w sprawach frankowych
Sąd Najwyższy rozstrzygnie, czy umowa kredytu jest umową wzajemną. Ta kwestia jest bardzo istotna dla tzw. frankowiczów i ich rozliczeń z bankami. W tle pojawia się problematyka dopuszczalności zarzutu zatrzymania w sprawach frankowych.
Czy umowa kredytu jest umową wzajemną?
Jak podaje "Bankier.pl", Sąd Najwyższy skupi się na udzieleniu odpowiedzi na to, czy umowa kredytu jest umową wzajemną. O tę sprawę pyta Rzecznik Finansowy, a posiedzenie (w składzie siedmiorga sędziów) odbędzie się już 12 lipca 2023 roku. Wynikiem sprawy nie jest zainteresowany jedynie Rzecznik, ale również frankowicze, którzy toczą spory z bankami.
Definicję umowy wzajemnej określa art. 487 KC
Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że umowa kredytu jest umową wzajemną. Przecież bank "coś" daje, zaś kredytobiorca musi inne "coś" niejako w zamian oddać. Sprawa nie jest jednak taka oczywista, a coraz częściej przebija się do głównego nurtu interpretacja, że w wypadku takiej właśnie umowy trudno mówić o ekwiwalentności.
Dlaczego to jest takie istotne? Art. 496 KC określa tzw. prawo zatrzymania. Jeżeli wskutek odstąpienia od umowy strony mają dokonać zwrotu świadczeń wzajemnych, każdej z nich przysługuje prawo zatrzymania, dopóki druga strona nie zaofiaruje zwrotu otrzymanego świadczenia albo nie zabezpieczy roszczenia o zwrot.
Prawo zatrzymania w sprawach frankowych
Banki coraz częściej podnoszą tzw. zarzut zatrzymania. Ten sprowadza się do tego, że bank odda kredytobiorcy wszystkie zasądzone kwoty dopiero wtedy, gdy kredytobiorca odda bankowi udostępniony kapitał. W największym uproszczeniu można to rozumieć w taki sposób, że klient, który wygrał z bankiem i ma do oddania udostępniony kapitał, wynoszący np. 500 000 zł, musi najpierw zaoferować bankowi zwrot wspomnianego pół miliona i dopiero potem zobaczy "swoje" pieniądze.
Generalnie umowa wzajemna - i prawo zatrzymania - odnosi się do sytuacji, w których strony świadczą sobie różne np. rzeczy, gdzie jedna ze stron daje X, otrzymując w zamian Y - i odwrotnie. W wypadku świadczeń związanych z umowami kredytów, po obu stronach znajdują się pieniądze. I to w takiej konfiguracji, że trudno mówić, aby były one odpowiednikiem świadczenia drugiej strony.
Prawo zatrzymania ma ponadto pewną funkcję ochronną. Interes banku jest najczęściej chroniony np. przez hipotekę, a bankowi przysługuje prawo potrącenia, czyli pomniejszenia kwoty, która zobowiązany jest wypłacić klientowi (po wygranym przez kredytobiorcę procesie) z kwotą należną od klienta.
Generalnie nagminne korzystanie z prawa zatrzymania jest w istocie kolejnym sposobem walki procesowej z klientem. Tych narzędzi jest coraz mniej - i warto tutaj przywołać np. ostatni wyrok TSUE.
zobacz więcej:
21.03.2026 20:41, Mariusz Lewandowski
21.03.2026 14:10, Marcin Szermański
21.03.2026 12:27, Marcin Szermański
21.03.2026 11:36, Mariusz Lewandowski
21.03.2026 10:43, Piotr Janus
21.03.2026 9:34, Igor Czabaj
21.03.2026 8:16, Marcin Szermański
21.03.2026 7:52, Aleksandra Smusz
21.03.2026 6:45, Rafał Chabasiński
20.03.2026 19:36, Marcin Szermański
20.03.2026 16:50, Filip Dąbrowski
20.03.2026 16:28, Miłosz Magrzyk
20.03.2026 14:11, Piotr Janus
20.03.2026 13:35, Miłosz Magrzyk
20.03.2026 13:29, Marcin Szermański
20.03.2026 10:30, Aleksandra Smusz
20.03.2026 9:08, Aleksandra Smusz
20.03.2026 8:28, Miłosz Magrzyk
20.03.2026 8:09, Marcin Szermański
20.03.2026 6:33, Mateusz Krakowski
19.03.2026 16:10, Rafał Chabasiński
19.03.2026 15:14, Aleksandra Smusz
19.03.2026 14:12, Marcin Szermański
19.03.2026 13:09, Mateusz Krakowski
19.03.2026 12:33, Aleksandra Smusz
19.03.2026 11:22, Rafał Chabasiński
19.03.2026 10:47, Marcin Szermański
