Stan zdrowia pacjenta – kto ma prawo do informacji?

Wszelkie zasady na temat informacji medycznej są regulowane przez ustawę o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Każdy kto jest poddawany opiece lekarskiej, a ma ukończone 16 lat, ma dostęp do informacji o swoim własnym stanie zdrowie. Dane na temat choroby osób małoletnich przekazywane są prawnym opiekunom lub przedstawicielowi urzędowemu.

W przypadku, w którym informacje na temat zdrowia dorosłego pacjenta chciałby uzyskać ktoś poza nim, musi uzyskać na to odpowiednią zgodę. Wynika to w szczególności z art. 14 wymienionej ustawy:

Nie jest więc powiedziane, że np. najbliższa rodzina ma dostęp do kartoteki medycznej, chyba że pacjent wyraźnie tego zabroni. Wręcz przeciwnie – nikt poza nim nie powinien być informowany o stanie zdrowia, bez jego jasnej (najlepiej pisemnej) zgody. W tym przypadku nie ma znaczenia czy będzie to np. małżonek, rodzeństwo czy sąsiad – najważniejsza jest tu pozytywna wola pacjenta w temacie informowania przez lekarzy o kondycji medycznej.

Od tej zasady istnieją jednak wyjątki. Lekarze mogą przekazywać informacje między sobą, jeśli są one niezbędne do prawidłowego pełnienia opieki. Ponadto, tajemnicy nie należy przestrzegać jeśli zagrożone jest życie lub zdrowie dowolnej z osób. Jeżeli natomiast pacjent pozostaje nieprzytomny lub nie można nawiązać z nim kontaktu, poinformowany może być przedstawiciel ustawowy, do którego należy decyzja o dalszych powiadamianych osobach. Jeśli ten będzie nieosiągalny – wtedy dopiero do informacji ma dostęp najbliższa rodzina.

Co więc w sytuacji, w której na przykład dorosły mężczyzna ulega wypadkowi i okazuje się, że jedyną osobą, która ma dostęp do informacji medycznych jest żona, z którą znajduje się w separacji, nie utrzymują kontaktów i nie ma zamiaru wspierać małżonka w chorobie? Najbliższa rodzina, jak na przykład rodzeństwo nie może niestety użyć tego jako argumentu, żeby niezwłocznie dowiedzieć się o szczegółowych wynikach badań. Jeśli pacjent jest przytomny, wciąż musi wyrazić zgodę na przekazanie informacji.

Pamiętajmy aby świadomie wybierać osoby, które będą miały dostęp do naszej historii choroby. Zawsze mamy prawo do zachowania tajemnicy, jednak w wielu przypadkach informowanie bliskich bywa pomocne. Oczywiście, istnieją różne przypadki, w których przepisy wskazują na inny sposób przekazywania wyników medycznych. Przykładowo, osoby ubezwłasnowolnione lub chore psychicznie mogą nie być w stanie dokonać prawidłowego osądu w wyborze osób informowanych. W takich trudnych przypadkach warto zasięgnąć porady prawnika, który podpowie jakie kroki podjąć, aby lekarz na bieżąco dzielił się z nami historią medyczną bliskiego. W tego typu działaniach pomoże nasz zespół specjalistów, którzy czekają na opisy problemów pod adresem [email protected] .

Zdjęcia pochodzą z shutterstock.com