- Bezprawnik -
- Finanse -
- Za próbę odzyskania pieniędzy od dłużnika grozi ci do 5 lat więzienia
Za próbę odzyskania pieniędzy od dłużnika grozi ci do 5 lat więzienia
Pożyczyłeś komuś kasę, termin mija, a dłużnik unika kontaktu. Frustracja rośnie, aż w końcu tracisz cierpliwość i postanawiasz działać na własną rękę, wychodząc z założenia, że to przecież twoje ciężko zarobione pieniądze. Wydaje ci się, że masz pełne prawo wziąć sprawy w swoje ręce i ostro upomnieć się o swoje. I faktycznie, masz prawo domagać się zwrotu długu, ale też musisz uważać, aby nie stać się przestępcą.
Za samowolne wymuszanie zwrotu wierzytelności grozi do 5 lat pozbawienia wolności.
Chcesz odzyskać swoje pieniądze? Uważaj, żeby nie złamać prawa!
Fakt istnienia długu i bezsporność roszczenia nie dają nikomu zielonego światła na łamanie prawa. Państwo niejako monopolizuje przymus egzekwowania należności. Nikt nie może wymierzać sprawiedliwości na własną rękę niezależnie od tego, jak bardzo poszkodowany się czuje, i jak duże miałby poparcie społeczne.
Art. 191 § 2 Kodeksu karnego penalizuje sytuację, w której dopuszczamy się przemocy lub stosujemy groźbę w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności.
§ 2.
Jeżeli sprawca działa w sposób określony w § 1 w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 1.
Kto, stosując przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną, zmusza ją lub inną osobę do określonego działania, zaniechania lub znoszenia, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 1a następuje na wniosek pokrzywdzonego.
Odzyskaj dług bez ryzyka pójścia do więzienia
Granica pomiędzy legalną windykacją a ciężkim przestępstwem bywa w praktyce bardzo cienka, ale z punktu widzenia kodeksu jest fundamentalna. Legalne ścieżki obejmują wezwanie do zapłaty, składanie pozwów do sądu czy korzystanie z pomocy komornika.
Bezprawiem staje się natomiast każda próba nacisku oparta na groźbie lub przemocy: nachodzenie dłużnika w nocy, grożenie mu zniszczeniem opinii w pracy, nękanie dziesiątkami telefonów dziennie czy blokowanie drzwi do mieszkania.
Żaden dług nie jest warty ryzyka spędzenia kilku lat za kratkami
Prawo stoi po stronie wierzycieli, ale wymaga od nich korzystania z legalnych narzędzi, a nie samosądu. Zamiast ryzykować utratę wolności, popadnięcie w kłopoty z prawem i stawianie się w pozycji oskarżonego, rozsądniej będzie powierzyć sprawę profesjonalistom lub przejść przez bezpieczną ścieżkę sądowo-egzekucyjną.
Komornik ma prawo zająć majątek dłużnika, aby uzyskać środki na spłatę zadłużenia. Ale nie zabierze wszystkiego. Katalog środków wolnych od zajęć komorniczych jest wskazany w art. 54 i 54a Prawa bankowego.
Egzekucja może być prowadzona m.in. z:
- ruchomości, np. samochodu;
- nieruchomości, jak: mieszkania, domy czy działki;
- wynagrodzenia za pracę.
Możliwe jest jak najbardziej zajęcie pensji przez komornika. Potrąceniu podlega maksymalnie połowa wynagrodzenia za pracę, jeśli wynosi ono więcej niż wynagrodzenie minimalne w 2026 roku. A w przypadku zajęcia na rzecz świadczeń alimentacyjnych, zajęciu podlega 60 proc. wynagrodzenia. Ograniczenia egzekucji do wysokości minimalnego wynagrodzenia w tym przypadku nie ma.
Czy komornik może zająć rzeczy, które nie należą do dłużnika?
Przy egzekucji z ruchomości istotne jest przede wszystkim to, czy dłużnik faktycznie włada daną rzeczą, czyli korzysta z niej i ma ją w swoim posiadaniu. Komornik nie musi podczas zajęcia od razu ustalać jej właściciela. Podstawą do zajęcia przedmiotu przez komornika jest sam fakt, że dłużnik daną rzeczą włada, czyli ma ją w swoim posiadaniu (np. znajduje się ona w zajmowanym przez niego mieszkaniu).
Takie zajęcie ruchomości przez komornika ma zapobiegać ukrywaniu majątku przed egzekucją, np. poprzez formalne przepisanie samochodu na członka rodziny przy jednoczesnym dalszym korzystaniu z niego przez dłużnika. Nie oznacza to jednak, że cudza własność nie podlega ochronie. Osoba trzecia może dochodzić zwolnienia swojej rzeczy spod egzekucji.
Komornik odstąpi od zajęcia, gdy z ujawnionych na miejscu okoliczności lub dokumentów bezspornie wynika, że rzecz nie należy do dłużnika.
zobacz więcej:
