W 2029 roku przeciętna emerytura przekroczy 5 tys. zł. Do kieszeni emeryta trafi jednak mniej

MF przekazało już prognozy dotyczące waloryzacji. Emeryci mają tylko częściowe powody do zadowolenia

Wskaźnik waloryzacji nie jest decyzją rządu podejmowaną co roku od nowa — wynika ze wzoru zapisanego w ustawie o emeryturach i rentach z FUS. Składają się na niego dwa elementy: średnioroczna inflacja liczona dla gospodarstw emerytów i rencistów oraz co najmniej jedna piąta realnego wzrostu przeciętnego wynagrodzenia. Od lat wraca postulat, by ten udział podnieść — dotyczą go dyskutowane nowe zasady waloryzacji emerytur.

Jak podaje "Fakt", w tabelach dla związkowców i pracodawców resort finansów wpisał na przyszły rok inflację emerycką 3,3 proc. i drugi składnik na poziomie 0,66 pkt proc. Razem daje to 3,96 proc. podwyżki od 1 marca 2027 r. — tyle też wynosi najnowszy szacunek waloryzacji rent i emerytur w 2027 r. Pierwsza część tego wskaźnika niczego nie dokłada; wyrównuje tylko to, co ceny zabrały rok wcześniej.

29 zł zamiast 177 zł. Tyle wynosi realny wzrost w 2027 r.

Ile z marcowej podwyżki jest faktycznym zyskiem? Przy świadczeniu równym prognozowanej średniej, czyli 4468 zł brutto, waloryzacja o 3,96 proc. daje 176,90 zł miesięcznie więcej. Z tego 147,40 zł odpowiada założonej inflacji, a realnym wzrostem jest 29,50 zł. Reszta tylko utrzymuje emeryta na tym samym poziomie życia co dziś.

Emerytura minimalna: 2056,84 zł brutto i 13 zł realnego naddatku

Przy emeryturze minimalnej, która wzrośnie z 1978,49 zł do 2056,84 zł brutto, ten realny naddatek to zaledwie 13 zł miesięcznie. Dopiero wtedy najniższe świadczenie przekroczy próg dwóch tysięcy; wcześniej minimalna emerytura na poziomie co najmniej 2 tys. zł była przedmiotem osobnego projektu ustawy. Im niższe świadczenie, tym mniejsza kwota zostaje po odjęciu inflacji; jednakowy procent przekłada się na kilkanaście złotych u jednych i na prawie 30 zł u drugich.

Cztery lata i 15,3 proc. Ile z tego przetrwa drożyznę?

Prognozy resortu sięgają 2030 r.: waloryzacja ma wynieść 3,72 proc. w 2028 r., 3,42 proc. w 2029 r. i 3,4 proc. w 2030 r. Razem z przyszłorocznymi 3,96 proc. daje to 15,3 proc., czyli blisko 690 zł przy dzisiejszym średnim świadczeniu. Kwota robi wrażenie.

Jeżeli jednak realna część wskaźnika utrzyma się w okolicach 0,66 pkt proc. rocznie, przez cztery lata siła nabywcza emerytury urośnie o ok. 2,7 proc. — czyli o jakieś 120 zł. Pozostałe 570 zł pochłoną ceny. Czy to dużo? Na każdy rok waloryzacji przypada średnio ok. 30 zł realnego wzrostu miesięcznego świadczenia. Po opłaceniu mieszkania, rachunków i leków tyle pieniędzy na życie zostaje emerytom w Polsce, że taka kwota niewiele zmienia w domowym budżecie.

Dlaczego waloryzacja z roku na rok maleje?

Malejące wskaźniki bywają odczytywane jako zapowiedź mniej hojnych podwyżek. W praktyce oznacza to jednak tyle, że rząd spodziewa się słabnącej inflacji; im wolniej rosną ceny, tym niższy wskaźnik waloryzacji przy tej samej konstrukcji wzoru. Z punktu widzenia seniora układ pozostaje ten sam niezależnie od poziomu inflacji. Jak zauważa w rozmowie z "Faktem" ekonomista Marek Zuber, emeryci najpierw ponoszą wyższe koszty, a rekompensatę dostają dopiero przy kolejnej marcowej podwyżce.

Kiedy poznamy ostateczny wskaźnik i kto przeliczy świadczenia?

Prognozy z tabel budżetowych nie są jeszcze przesądzone. Wskaźnik na 2027 r. zostanie potwierdzony w lutym, po komunikacie GUS o średniorocznej inflacji w gospodarstwach emerytów i rencistów za 2026 r.; wtedy też poznamy ostateczne kwoty. Podwyższone świadczenia ZUS przeliczy automatycznie, bez wniosku — podobnie jak wyższą rentę wdowią od 2027 r., w której współczynnik drugiego świadczenia rośnie z 15 do 25 proc. Pierwsze przelewy po waloryzacji trafią do seniorów z marcowym terminem wypłaty.

Obserwuj nas w Google Discover

Podobają Ci się nasze treści?

Google Discover

Obserwuj