Jeśli posyłasz chore dziecko do przedszkola, to uważaj. Opiekun ma związane ręce, ale sąd już nie

Rodzice zdrowych dzieci są wściekli, a dyrektorzy i wychowawczynie mają związane ręce. W przypadku przedszkola publicznego dobro grupy nie jest bowiem z automatu stawiane przez prawo wyżej niż dobro jednostki.

Nauczyciel nie może odmówić przyjęcia zakatarzonego dziecka

W odniesieniu do publicznych przedszkoli nie ma przepisów pozwalających na odesłanie rodzica wraz z chorym dzieckiem do domu. Publiczne przedszkola są wszakże pozbawione mechanizmów działających w niepublicznych. W tych drugich działających na podstawie umów o świadczenie usług opiekuńczo-dydaktyczno-wychowawczych zwykle jest większa swoboda z uwagi na możliwość ustalenia restrykcyjnych zasad przyjmowania dzieci. Co prawda, w statucie przedszkola publicznego też mogą znaleźć się tego typu zapisy, ale nauczyciela nie wyposaża się w narzędzia, którymi zweryfikuje on stan zdrowia podopiecznego. Rozpoznanie choroby powinno być bowiem udokumentowane przez lekarza.

Mimo że zgodnie z art. 68 ust. 1 pkt 6 Prawa oświatowego dyrektor przedszkola ma obowiązek wykonywania zadań związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom i nauczycielom w czasie zajęć, to akurat w przypadku chorób bywa bezradny. Opiekunowie nie mogą nie przyjąć dziecka i podobnie nie mogą samodzielnie podać mu nawet najprostszych leków przeciwgorączkowych czy przeciwbólowych. Zawsze najbezpieczniejszym zarówno dla nauczyciela, jak i dyrektora rozwiązaniem pozostaje stały kontakt z rodzicem, a nie działanie na własną rękę chociażby z pomiarem temperatury. Jeśli rodzic nie odbiera telefonu, kolejnym krokiem jest skorzystanie z pomocy pielęgniarki lub wezwanie pogotowia, po wcześniejszym odseparowaniu chorego dziecka od grupy.

Skoro nie można wprost odmówić przyjęcia chorego dziecka, to co można zrobić? Pozostaje informować dorosłych o konsekwencjach przyprowadzania chorego potomstwa i mieć nadzieję, że posłuchają. Jeśli nie od razu to do nich trafi, to może wreszcie za trzecim, piątym czy dziesiątym razem. Edukacja powinna być konsekwentna i oparta na partnerskim dialogu. Warto podkreślać, że przedszkole nie działa przeciw rodzicom, ale dla dobra wszystkich – łącznie z chorym dzieckiem, które w domu szybciej wróci do zdrowia.

Lekkomyślny rodzic wcale nie jest bezkarny

Jeśli sytuacja, w której dziecko trafia do przedszkola wyraźnie chore, powtarza się, sprawa trafi w końcu do sądu, na mocy art. 109 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Sąd w skrajnych przypadkach ograniczy lub odbierze władzę rodzicielską.

Rodzic, którego dziecko zostało narażone na chorobę przez innego malucha, może czuć frustrację, ale w praktyce trudno jest udowodnić winę. Uzyskanie rekompensaty za doprowadzenie do rozprzestrzenienia choroby jest więc niemal niewykonalne, ale zwykle już ostrzeżenie o chęci oddania sprawy w ręce sądu bywa skutecznym narzędziem wobec człowieka ignorującego infekcję i unikającego leczenia chorej pociechy.

Obserwuj nas w Google Discover

Podobają Ci się nasze treści?

Google Discover

Obserwuj