- Bezprawnik -
- Praca -
- Pierwsza wypłata nie kończy alimentów. Sąd sprawdza zupełnie co innego
Pierwsza wypłata nie kończy alimentów. Sąd sprawdza zupełnie co innego
Praca w wakacje to dla uczniów i studentów łatwy sposób na podreperowanie budżetu, zdobycie pierwszego doświadczenia zawodowego albo zarobienie na wymarzony wyjazd. Czy przez sezonowe zatrudnienie stracisz alimenty?
Sądy patrzą szerzej niż na to, czy pełnoletnie dziecko otrzymało pierwszą wypłatę — a warto pamiętać, że zarobki w pracy sezonowej potrafią w szczycie turystycznym mocno zaskoczyć. Sąd interesuje jednak co innego: czy potomek jest w stanie samodzielnie pokrywać koszty swojego utrzymania.
Kiedy dorosłe dziecko ma prawo do alimentów?
Rodzice nie mogą żądać od dorosłego dziecka zwrotu za lata wychowania, a wręcz przeciwnie: to dorosłe dziecko mimo swojej pełnoletniości ma prawo do brania pieniędzy od nich.
Alimenty na dorosłe dziecko jak najbardziej wchodzą w grę, ponieważ art. 133 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że rodzice mają obowiązek utrzymywać dziecko, dopóki nie osiągnie ono samodzielności finansowej. Wyjątkiem są sytuacje, gdy ma ono własny majątek przynoszący dochody wystarczające na pokrycie kosztów utrzymania. Takie przypadki należą oczywiście do rzadkości, bo mało kto wkracza w dorosłość z kamienicą w spadku.
Brak górnej granicy sprawia, że alimenty mogą być zasądzone również na rzecz osoby, która dawno skończyła 18 lat. Właśnie dlatego co jakiś czas wraca pomysł, by sądy z góry zasądzały alimenty na czas określony i same wskazywały moment wygaśnięcia obowiązku.
Nauka na studiach a obowiązek alimentacyjny
Jeżeli dorosłe dziecko kontynuuje naukę i robi postępy, sąd zapewne uzna, że nadal wymaga ono wsparcia. Aby rozwój młodego człowieka nie został zahamowany wyłącznie z powodu braku pieniędzy, rodzice powinni wspierać dziecko kontynuujące edukację, o ile wykazuje ono zaangażowanie i predyspozycje do nauki. Częścią studenckiego budżetu bywa też stypendium socjalne, przyznawane przy odpowiednio niskim dochodzie w rodzinie.
Zarabiasz, ale czy jesteś w stanie samodzielnie się utrzymać?
Pracujesz weekendowo albo sezonowo: czy alimenty nadal ci się należą? To zależy. Podjęcie pracy i pobranie pierwszej pensji nie oznacza przecież finansowej niezależności. Sąd bierze pod uwagę, czy zarobki pozwalają pokryć wszystkie usprawiedliwione potrzeby – od mieszkania i wyżywienia, przez transport, po koszty edukacji.
Niewielkie lub nieregularne wynagrodzenie może wpłynąć na obniżenie alimentów, ale nie musi doprowadzić do ich uchylenia. Dziecko pracuje, czy dalej muszę płacić na nie alimenty? To jedno z najczęściej zadawanych pytań w sprawach rodzinnych, a odpowiedź rzadko jest zero-jedynkowa. Dwie osoby zarabiające identycznie mogą znaleźć się w odmiennym położeniu. Jedna będzie już finansowo niezależna, druga – nie. W sprawach alimentacyjnych nie liczy się samo otrzymywanie wypłaty przez dziecko, lecz bilans dochodów i wydatków.
Udział w kosztach wspólnego gospodarstwa domowego
Osiąganie dochodów wiąże się z obowiązkiem partycypowania w kosztach wspólnego gospodarstwa domowego. Dorosłe pracujące dziecko powinno dokładać się do utrzymania domu na miarę swoich możliwości, jednak sam fakt ponoszenia takich wydatków nie przesądza jeszcze o wygaśnięciu obowiązku alimentacyjnego.
Kiedy rodzic może przestać płacić alimenty?
Obowiązek alimentacyjny wygasa, gdy dziecko faktycznie potrafi utrzymać się z własnych dochodów albo świadomie nie podejmuje starań, by się usamodzielnić.
Jeżeli pełnoletni syn lub córka pozorują naukę na studiach, powtarzają semestry lub nie wykorzystują swoich możliwości zawodowych, rodzic ma prawo wystąpić do sądu o uchylenie alimentów i jest duża szansa, że sąd się do takiej prośby przychyli. Podobnie sąd pewnie postąpi wówczas, gdy pełnoletnie dziecko domaga się pieniędzy, mimo że z własnej woli zerwało kontakty z rodzicem, obraża go i pomawia.
Wstrzymanie wypłat na własną rękę to ryzyko
Nawet jeśli rodzic uważa, że obowiązek już ustał, nie powinien samodzielnie przerywać płatności. To, czy można przestać płacić alimenty, rozstrzyga wyłącznie sąd – i dopiero on może zdecydować o zmianie wysokości świadczenia lub zakończeniu obowiązku alimentacyjnego.
