Pracują tylko 16 godzin tygodniowo w biurze. Ten zawód ma przywilej, o jakim większość Polaków nie ma pojęcia

Wyjątkowe zasady dotyczą wyłącznie radców na umowie o pracę

Wspomnianą kwestię reguluje art. 18 Ustawy o radcach prawnych. Wynika z niego, że do czasu pracy takiej osoby wlicza się załatwianie spraw poza miejscem zatrudnienia (np. w sądach). Uwzględnia on także przygotowanie do wykonywanych czynności.

Radca pracuje zatem nie więcej niż 16 godzin tygodniowo w siedzibie firmy lub instytucji, a pozostałe 24 godziny może przykładowo przeznaczyć na:

Warto w tym miejscu podkreślić, że nie jest to czas wolny. Pracodawca ma prawo rozliczyć radcę z tego, co zrobił w ramach aktywności poza siedzibą przedsiębiorstwa. To istotna różnica względem innych pracowników, których obowiązuje sztywny czas pracy liczony od wejścia do biura.

Przywileje radców na tle innych zawodów

Specyfika zawodu wymaga skupienia poza biurem

Przykładowo analiza przepisów w celu sformułowania opinii wymaga sporego skupienia. Trudno je osiągnąć w rozgardiaszu pełnej ludzi firmy. Stąd radcy prawni najczęściej wykonują takie zadania w domu.

Z drugiej jednak strony wydaje się, że podobne uprawnienia powinny należeć się innym osobom. Ogromnej koncentracji, załatwiania spraw poza firmą i ciągłego dokształcania się wymaga też przecież np. praca architektów. Wątpliwości budzi też różnica w traktowaniu zawodów pokrewnych — wystarczy porównać status, jaki ma księgowy a doradca podatkowy, choć obaj mierzą się z lawiną zmieniających się przepisów.

Księgowi i lekarze bez analogicznych ułatwień

Tymczasem w wielu przedsiębiorstwach szefowie są gotowi płacić takim osobom wyłącznie za wykonywanie bieżących obowiązków. W przypadku księgowych należy do nich np. wprowadzanie faktur do systemu.

Gdy idzie o analizę przepisów czy lekturę periodyków branżowych, przedstawiciele tego zawodu często robią to w prywatnym czasie. Z racjonalnego punktu widzenia w ramach etatu prawo powinno przewidywać na to choć kilka godzin w tygodniu.

W ukazanym gronie można by też wymienić lekarzy. Oni jednak zazwyczaj rekompensują sobie podnoszenie kwalifikacji w prywatnym czasie wysoką stawką godzinową — choć przy okazji pojawiają się też cienie zawodu, jak np. konflikt interesów lekarzy łączących pracę w publicznych szpitalach z prywatną praktyką.

A co z nauczycielami?

Choć od strony etatu nauczyciele bywają stawiani jako wzór „lekkiego" zawodu, w rzeczywistości praca nauczyciela w Polsce wiąże się z ogromem obowiązków poza salą lekcyjną — od sprawdzania prac po doskonalenie zawodowe.

Prawo prawem, a rynek reguluje się sam

W praktyce zasięg działania prerogatyw radców prawnych jest ograniczony. Przedsiębiorcy niechętnie zatrudniają ich na etatach. Nawet gdy taki wakat okazuje się potrzebny, nieraz korzystają z usług zewnętrznych kancelarii, które wystawiają im faktury.

Etatowych radców spotykamy przede wszystkim w dużych podmiotach, choć i tam nie jest to normą. Z tego powodu osoby na takim stanowisku najłatwiej znaleźć w instytucjach publicznych. Jednak nawet w urzędach pojawiają się ograniczenia w obsłudze klientów, takie jak dni wewnętrzne w urzędach, kiedy interesanci nie są przyjmowani.

Ale obecnie nawet niektóre z nich coraz częściej rezygnują z etatowych radców na rzecz outsourcingu obsługi prawnej. W efekcie ustawowy przywilej, choć formalnie wciąż obowiązuje, w praktyce dotyczy coraz węższego grona prawników.

Obserwuj nas w Google Discover

Podobają Ci się nasze treści?

Google Discover

Obserwuj