„Jaki nosi pani rozmiar?”. Pracodawca zadał takie pytanie matce, która szukała posady dla syna

Pytanie o rozmiar wprowadziło w zakłopotanie matkę szukającą pracy dla syna

Marek (imię zmienione) jest właścicielem zakładu produkcyjnego. Od dłuższego czasu spotyka się z osobliwym zjawiskiem, o którym postanowił mi opowiedzieć. Otóż regularnie przychodzą do niego rodzice, pytając o pracę dla ich dorosłych dzieci.

W jego firmie pojawiają się głównie matki, szukające zajęcia dla swoich synów. To zazwyczaj bardzo młodzi ludzie, którzy nie uczą się i nie pracują, w przedziale wiekowym 20-25 lat. Czasem nie mają jeszcze żadnego doświadczenia zawodowego.

Zawsze gdy takie matki przychodzą do mojego rozmówcy, zadaje im on intrygujące pytanie, dotyczące… rozmiaru odzieży, jaki noszą. Większość kobiet kompletnie to dezorientuje i słysząc takie słowa, nie wie, jak się zachować.

Marek tłumaczy im wtedy z uśmiechem, że skoro one pytają o zatrudnienie, ich postawa wskazuje na to, że same szukają zajęcia. A ponieważ potrzebuje personelu na już, musi znać ich rozmiar, by zamówić dla nich ubrania robocze.

Przedstawiona sytuacja odzwierciedla szerszy trend na rynku pracy, potwierdzany przez ekspertów z branży HR

Zwracają oni uwagę na to, że rodzice coraz częściej uczestniczą w procesie rekrutacyjnym dorosłych dzieci. Choć dotyczy to nielicznych przypadków, trudno zignorować istnienie tego rodzaju trendu.

W przypadku składania przez młodych dorosłych aplikacji online zdarza się, że np. matka lub ojciec telefonuje do firmy i prosi o potwierdzenie wpłynięcia CV bądź próbuje zorientować się w szczegółach związanych np. z wysokością wynagrodzenia, formą zatrudnienia, oferowanymi benefitami czy z zakresem obowiązków.

Rodzice często pytają też o wolne etaty w różnych firmach, niezależnie od tego, czy publikują one oferty pracy. Opisane zjawisko dotyczy przede wszystkim matek i ojców mających dzieci we wczesnej fazie dorosłości, napotykających na trudności w usamodzielnieniu się i odnalezieniu własnej drogi.

Pracodawcy negatywnie odbierają zaangażowanie rodziców w proces rekrutacyjny dzieci

Stąd bywa, że chcąc rozładować napięcie, starają się obrócić tego rodzaju sytuacje w żart. Postawa rodziców w opisanych okolicznościach wskazuje na brak samodzielności, niską motywację i niedojrzałość ich potomków.

Dodajmy w tym miejscu, że zatrudnienie zawsze stanowi umowę między pracodawcą a jego podwładnym. Rodzic nigdy nie jest stroną w takiej sprawie.

Stąd matki i ojcowie aktywnie pomagający dzieciom w szukaniu zajęcia zawsze działają na ich niekorzyść. Rzecz jasna, mogą to robić, podsuwając im godne uwagi oferty. Nigdy jednak nie powinni bezpośrednio angażować się w kontakt z pracodawcą.

Obserwuj nas w Google Discover

Podobają Ci się nasze treści?

Google Discover

Obserwuj