- Bezprawnik -
- Prawo -
- Napad na bank na 3 miliony? Policzyliśmy, że i tak wychodzisz na zero
Napad na bank na 3 miliony? Policzyliśmy, że i tak wychodzisz na zero
Napad na bank wydaje się początkującym złodziejom szybkim sposobem na zdobycie pieniędzy. Przez kilka czy kilkanaście minut ryzykujemy w zamian za sumę, na którą przy najniższej krajowej trzeba pracować latami. Kalkulacja kusi, ale tylko wtedy, gdy pominiemy otoczkę. Potencjalny rabuś niezaznajomiony z przepisami raczej nieźle się zdziwi.
Na papierze napad na bank się opłaca — ale tylko na papierze
Załóżmy, że napastnik dostaje za napad na bank 20 lat pozbawienia wolności, czyli maksymalną karę za rozbój z użyciem broni palnej, noża lub innego podobnie niebezpiecznego przedmiotu. Dla surowości wyroku nie ma przy tym znaczenia, czy sprawca w ogóle zdobył pozwolenie na broń — liczy się samo jej użycie.
Przyjmijmy również, że gdyby przez ten czas pracował na wolności, zarabiałby 4000 zł miesięcznie — mniej więcej o 400 zł więcej, niż wynosi dziś płaca minimalna w 2026 roku na rękę. Dwadzieścia lat to 240 miesięcy. Przemnażając to przez 4 tys. zł, otrzymamy 960 tys. zł. Tyle wyniosłyby jego nominalne zarobki przez dwie dekady.
Kilka milionów łupu kontra 960 tysięcy utraconych zarobków
Jeżeli hipotetycznie napad przyniósłby kilka milionów złotych, prosta matematyka sugeruje, że finansowo sprawca wyszedłby na plus. Gdyby bowiem zrabował, przykładowo, 3 mln zł, a punktem odniesienia było 960 tys. zł utraconych zarobków, na papierze pozostawałaby spora różnica na korzyść złodzieja.
Rachunek wygląda kusząco. Czy więc prawodawca proponuje wyrok zachęcający do napadu? Całe szczęście nie, powyższe wyliczenie wcale nie jest dowodem na opłacalność przestępstwa. A dlaczego, dowiecie się za chwilę.
Schowasz miliony? Organy ścigania i tak ci je zabiorą
Sprawca musi liczyć się z zatrzymaniem, procesem, skazaniem, utratą wolności i... możliwością odzyskania przez organy ścigania zrabowanych pieniędzy. Wbrew pozorom nawet odroczenie kary pozbawienia wolności daje tu jedynie chwilowy oddech — to najwyżej odsunięcie w czasie momentu, w którym trzeba stawić się w zakładzie karnym. Właśnie możliwość odzyskania przez organy ścigania zrabowanych pieniędzy kategorycznie podważa pozornie obiecującą kalkulację. Nie można traktować całej kwoty łupu jako pieniędzy, które sprawca po prostu odkłada na koncie i przez 20 lat spokojnie konsumuje.
Naprawienie szkody i bezpodstawne wzbogacenie
Skradzione pieniądze nie stają się własnością złodzieja tylko dlatego, że udało mu się je schować. Jeśli sprawca zostanie skazany, sąd może nałożyć na niego obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody na podstawie art. 46 Kodeksu karnego, czyli zobowiązać go do zwrotu gotówki. To klasyczne bezpodstawne wzbogacenie: zgodnie z art. 405 Kodeksu cywilnego osoba, która bez podstawy prawnej uzyskała korzyść majątkową kosztem innej osoby, powinna ją zwrócić.
Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości. — art. 405 Kodeksu cywilnego
Gdy łupu nie da się odnaleźć, zostaje egzekucja komornicza
Jeżeli policja odnajdzie ukrytą gotówkę, może zostać ona zabezpieczona na potrzeby postępowania, a po zakończeniu czynności – zwrócona uprawnionemu właścicielowi. A co, gdy pieniędzy nie uda się odnaleźć? Wtedy nie zadziała zasada „nie ma gotówki, nie ma problemu”. Do oddania pozostaje równowartość wyrządzonej szkody. Jeśli zobowiązanie nie zostanie wykonane dobrowolnie, możliwa jest egzekucja komornicza z wyroku.
Popychanie, szarpanie, groźby. Za rozbój grozi do 20 lat więzienia
Gdy sprawca, chcąc zabrać cudze mienie, posługuje się przemocą wobec człowieka, grozi jej natychmiastowym użyciem albo doprowadza pokrzywdzonego do stanu nieprzytomności lub bezbronności, dokonuje rozboju.
Jeśli bicie, szarpanie, popychanie, krępowanie, grożenie natychmiastowym użyciem przemocy czy pozbawienie ofiary możliwości obrony (naruszenie nietykalności cielesnej) służy zdobyciu pieniędzy lub innych przedmiotów, czyn może zostać zakwalifikowany jako rozbój na podstawie art. 280 Kodeksu karnego.
Rozbój a zwykła kradzież — gdzie przebiega granica
W odróżnieniu od rozboju przy zwykłej kradzieży sprawca zabiera cudzą rzecz bez użycia siły.
Za rozbój w typie podstawowym grozi od 2 do 15 lat pozbawienia wolności. Jeżeli sprawca rozboju posługuje się bronią palną, nożem lub innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem lub środkiem obezwładniającym albo działa w inny sposób bezpośrednio zagrażający życiu lub wspólnie z inną osobą, która posługuje się taką bronią, przedmiotem, środkiem lub sposobem, podlega karze pozbawienia wolności od lat 3 do 20.
zobacz więcej:
