Pierwszeństwo na przejściu nie sprawia, że pieszemu wolno tak po prostu wejść sobie zza drzewa pod maskę samochodu

Pieszych cały czas obowiązuje nakaz zachowania szczególnej ostrożności przy przechodzeniu przez jezdnię

Od czerwca 2021 r. pierwszeństwo na przejściu dla pieszych należy do niezmotoryzowanych uczestników ruchu drogowego. Wydawać by się mogło, że przez te lata zdążyliśmy się już przyzwyczaić do nowych przepisów. Tymczasem samo ich istnienie wciąż budzi emocje w społeczeństwie.

Niektórym kierowcom nie podoba się, że muszą czasem zatrzymać swój krążownik szos przed pasami. Inni całkiem przytomnie zauważają, że samo pierwszeństwo nie zwalnia pieszych z obowiązku myślenia. Piesi odpowiadają im, że kierowcom łatwo się wymądrzać, bo przecież to nie oni w razie wypadku ryzykują śmiercią albo kalectwem. Zwolennicy obowiązującego prawa przekonują też, że pierwszeństwo pieszych na przejściu zauważalnie zmniejszyło liczbę typowych wypadków. Kierowcy odpowiadają, że liczba ta ustabilizowała się w okolicach 4,5-5 tysięcy przypadków rocznie i jakoś nie chce spadać.

Nie da się ukryć, że relacje w ruchu drogowym potrafią być źródłem nadspodziewanie silnych emocji. Tymczasem przepisy trudno byłoby nazwać irracjonalnymi. Można wręcz zaryzykować stwierdzenie, że uwzględniają one postulaty obydwu stron sporu. Owszem, pierwszeństwo na przejściu należy do pieszych. Kierowca ma więc obowiązek przepuścić taką osobę, jeśli chce przejść przez jezdnię. Wynika to wprost z treści art. 13 ust. 1a prawa o ruchu drogowym.

Wbrew pozorom, nie oznacza to wcale, że dzięki powyższemu przepisowi pieszy może wchodzić na przejście kiedykolwiek i jakkolwiek. Nie może on także zrezygnować ze stosowania naczelnej zasady ruchu drogowego, a więc zasady ograniczonego zaufania. Wynika ona z art. 4 przywołanej ustawy.

Pierwszeństwo na przejściu nie oznacza ustawowego zwolnienia z myślenia

Przytoczony wyżej przepis w kontekście pierwszeństwa na przejściu należy odczytywać w taki sposób, że samo istnienie tego przywileju nie zwalnia nas z myślenia przy przechodzeniu na pasach. Jeśli istnieją okoliczności wskazujące, że kierowca może jednak tego pierwszeństwa nam nie ustąpić, to nie powinniśmy wkraczać na przejście. Ktoś mógłby powiedzieć, że przecież wtedy to kierujący samochodem łamie przepisy i zasługuje na karę. Otóż niekoniecznie. Warto zwrócić uwagę na to, że istnienie art. 13 ust. 1a nie przekreśla wcześniejszego przepisu w postaci ust. 1.

Cały czas powinniśmy uważać. Istnieje zresztą całkiem sporo rzeczy, których absolutnie nie powinniśmy robić przy przechodzeniu przez pasy. Przykładem może być intensywne korzystanie ze smartfonu w trakcie wkraczania na pasy. Przy czym warto od razu zauważyć, o co tak naprawdę ustawodawcy chodzi: o zachowanie, które prowadzi do ograniczenia możliwości obserwacji sytuacji na jezdni. Interesować nas będą także art. 14 pkt. 1-2) przywoływanej ustawy.

Pierwszeństwo na przejściu nie pozwala nam wskoczyć pod maskę nadjeżdżającego pojazdu. Nie możemy także wejść na pasy z zaskoczenia, wcześniej chowając się za drzewem albo jakąś wysoką ciężarówką. Przede wszystkim jednak ustawodawca wciąż oczekuje od nas, że nie będziemy przekraczać jezdni bezmyślnie.

Co to oznacza z punktu widzenia kierowcy? Fizycznie niemożliwe jest celowe ustąpienie pierwszeństwa osobie, z której obecności nie zdajemy sobie sprawy, albo która dosłownie w ostatniej chwili wejdzie na pasy. Kierujący zbliżający się do przejścia powinien zwolnić i wypatrywać ewentualnych przechodzących przy przejściu, ale ludzka percepcja ma swoje ograniczenia. W takiej sytuacji trudno byłoby mówić o jakiejkolwiek winie po stronie kierowcy.

Obserwuj nas w Google Discover

Podobają Ci się nasze treści?

Google Discover

Obserwuj