Zjedzenie towaru w sklepie przed zapłaceniem za niego niby nie jest kradzieżą, ale wciąż można się spodziewać nieprzyjemności

Część sklepów jest wyrozumiała, inne ostrzegają przed konsekwencjami

W trakcie zakupów mogą się nam przytrafić różne incydenty, z których później będziemy się musieli tłumaczyć. Jeżeli jesteśmy z małymi dziećmi, to istnieje ryzyko, że nie będą one chciały poczekać ze spałaszowaniem kupowanych właśnie łakoci do momentu, aż za nie zapłacimy. Są oczywiście rodzice, których pociechy nigdy czegoś takiego nie zrobiły. Takie przypadki jednak zdarzają się w sklepach z zaskakującą regularnością.

Wbrew pozorom, zjedzenie towaru w sklepie jeszcze przed zapłatą może się zdarzyć także dorosłemu. Ktoś może pilnie potrzebować czegoś słodkiego, innym razem może chcieć napić się wody mineralnej w trakcie rekordowych upałów. Czy w takiej sytuacji popełniamy jakieś przestępstwo? UOKiK jakiś czas temu przestrzegał przed tym za pomocą swojego profilu na Instagramie.

Równocześnie nie sposób nie zauważyć, że poszczególne sieci dyskontów i supermarketów w różny sposób podchodzą do klientów, którzy zdecydują się na zjedzenie towaru w sklepie przed zapłatą. Nie byłbym sobą, gdybym nie wypomniał Biedronce incydentu z 2023 r. Wówczas małe dziecko zjadło bułkę, której wartość najprawdopodobniej nie przekraczała złotówki. Skończyło się na wezwaniu policji.

Warto przypomnieć, że dziecku poniżej 17 roku życia mandatu wystawić zgodnie z prawem nie można wystawić. Za wyrządzone szkody odpowiadają rodzice, ale w tym przypadku sprowadza się to do naprawienia wyrządzonej szkody. Czy jak kto woli: do zapłacenia za zjedzony towar. Biedronka wciąż jednak obstaje przy restrykcyjnym podejściu do sprawy. Sieć poproszona przez komentarz przez Interię odpowiedziała:

Lidl podchodzi od sklepowych podjadków nieco inaczej. Przynajmniej daje klientowi drogę do polubownego rozwiązania sporu.

Zjedzenie towaru w sklepie nie jest przestępstwem i można się spierać, czy w ogóle jest formą kradzieży

Spośród sieci, które Interia zapytała o podejście do zjadanych przez klientów towarów, najbardziej wyrozumiały okazał się Kaufland.

Trzeba przyznać, że to jedyna postawa, którą można w pełni określić mianem zdroworozsądkowej. Dopóki klient cały czas chce zapłacić za towar, który zjadł przed podejściem do kasy, dopóty sprzedawca nie ponosi żadnej szkody. Nie ma więc żadnego powodu, by podejmować wobec takich osób "działań, które mogą wiązać się z dyskomfortem". Jak to jednak wygląda pod względem przepisów przytoczonych przez UOKiK?

Prawdę mówiąc, przepisy kodeksu karnego możemy sobie od razu odpuścić. Niezwykle rzadko zdarzają się produkty spożywcze warte 800 zł, które jedna osoba jest w stanie tak po prostu zjeść. Poniżej tej kwoty mamy w najgorszym wypadku do czynienia z wykroczeniem. Zaryzykowałbym przy tym stwierdzenie, że dopóki chcemy zapłacić za towar, dopóty nie mamy do czynienia z kradzieżą w rozumieniu kodeksu karnego. W końcu jest to "zabór czyjejś rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia". My zaś nie przywłaszczamy jej sobie w taki sposób, by dysponować nią jak właściciel bez przeniesienia własności poprzez umowę sprzedaży.

Dopóki zjedzenie towaru w sklepie wiąże się z wolą uiszczenia za niego zapłaty, dopóty nie możemy mówić o kradzieży szczególnie zuchwałej, w przypadku której ustawodawca celowo nie przewidział minimalnej wartości skradzionej rzeczy. W przypadku kodeksu wykroczeń w grę wchodzi zastosowanie art. 119.

Kluczowym elementem jest wola zapłaty ze strony sklepowego głodomora albo jego rodziców

Przywołany przez UOKiK art. 535 kodeksu cywilnego sprowadza się z kolei do określenia, czym jest umowa sprzedaży.

Należy przy tym pamiętać, że przepisy tej ustawy nie przesądzają kolejności tych dwóch czynności. Praktyka rynkowa podpowiada, że odbiór towaru może nastąpić jeszcze przed zapłatą. Tym samym zjedzenie towaru w sklepie samo w sobie nie stoi w sprzeczności z istotą umowy sprzedaży.

Sprzedawcy oczywiście przysługuje roszczenie cywilnoprawne. Powinniśmy w takiej sytuacji zastosować art. 415 k.c., a więc klasyczną odpowiedzialność deliktową.

Jak możemy naprawić szkodę wyrządzoną poprzez zjedzenie batonika w sklepie? To bardzo proste: płacąc za niego. W ten właśnie sposób koło się zamyka. Warto zauważyć, że w przypadku kasy samoobsługowej uczciwy klient jest w stanie sam skasować większość zjedzonych przez siebie produktów. Wystarczy, że jest w stanie skasować kod kreskowy na opakowaniu.

Prawdziwy problem pojawia się w momencie, gdy klient nie zamierza płacić za to, co zjadł. Może wyrzucić resztki opakowania gdzieś na półkę i udawać niewiniątko. Może też okazać się zwyczajnym sklepowym złodziejaszkiem. W tej sytuacji jak najbardziej możemy mówić o kradzieży, być może nawet o kradzieży zuchwałej. Dlatego rozumiem do pewnego stopnia nerwowość reakcji i chęć dmuchania na zimne. Obserwowanie zachowania kupujących przez ochronę jest przecież czymś racjonalnym. Interwencja jednak powinna nastąpić dopiero wtedy, gdy dana osoba nie chce zapłacić.

Obserwuj nas w Google Discover

Podobają Ci się nasze treści?

Google Discover

Obserwuj