Nawet ateista może udzielić chrztu. Wystarczy spełnić trzy warunki

Każdy z nas może udzielić chrztu, o ile jest taka konieczność

W Kościele Katolickim, jeśli istnieje realne zagrożenie życia (np. w wyniku wypadku, gdy stan poszkodowanego jest krytyczny i nie ma dostępu do księdza), chrztu może udzielić każdy człowiek — nawet niewierzący i... nieochrzczony.

Trzeba jednak spełnić trzy warunki. Osoba świecka może być niepraktykująca, a nawet niewierząca — ważne, aby miała intencję zgodną z nauką Kościoła, czyli chciała udzielić chrztu w taki sposób, w jaki czyni to Kościół katolicki. Po drugie, należy zachować odpowiednią formę, czyli zanurzyć osobę w wodzie lub polać jej głowę wodą. Po trzecie, trzeba wypowiedzieć formułę: „Ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego". Nierzadko chrztu noworodkom udzielają pielęgniarki lub lekarze, gdy w pobliżu nie ma księdza, a ryzyko śmierci jest wysokie.

Co mówi prawo kanoniczne o chrzcie udzielanym przez świeckich

Zasady te są jasno określone w prawie kościelnym. Mówi o nim kan. 861 §2 Kodeksu Prawa Kanonicznego:

Gdy szafarz zwyczajny jest nieobecny lub ma przeszkodę, chrztu godziwie udziela katecheta albo inna osoba wyznaczona do tej funkcji przez ordynariusza miejsca, a w wypadku konieczności każdy człowiek, mający właściwą intencję. Duszpasterze, zwłaszcza zaś proboszcz, powinni zatroszczyć się o to, aby wierni zostali pouczeni o prawidłowym udzielaniu chrztu.

Kościół uznaje, że chrzest jest absolutnie podstawowym sakramentem, dlatego w sytuacji granicznej najważniejsze jest, aby ktoś mógł go udzielić, nawet jeśli nie jest duchownym. Co ważne, takiego chrztu się nie „powtarza" (o ile spełniło się wyżej wymienione warunki), ale trzeba go formalnie potwierdzić w Kościele. Warto wiedzieć, że kwestia unieważnienia chrztu to zupełnie odrębne zagadnienie — teoretycznie możliwe, ale w praktyce niezwykle trudne do przeprowadzenia.

Siedem sakramentów Kościoła katolickiego — kto może ich udzielić

W Kościele Katolickim wyróżniamy 7 sakramentów. W większości przypadków osoba świecka nie może ich udzielić, nawet ostatniego namaszczenia chorych w obliczu śmierci.

Osoby rozważające formalne odejście od Kościoła powinny mieć świadomość, że konsekwencje apostazji obejmują m.in. utratę prawa do przyjmowania i sprawowania sakramentów. Z kolei ci, którzy zastanawiają się nad samą procedurą wystąpienia ze wspólnoty, mogą sprawdzić, jak dokonać apostazji — proces ten został w ostatnich latach uproszczony.

Sakrament małżeństwa bez obecności księdza — kiedy jest to możliwe

Robi się ciekawie — w wyjątkowych sytuacjach sakrament małżeństwa można zawrzeć bez obecności księdza, a wystarczy obecność dwóch świadków. Reguluje to kan. 1116 §1:

Jeśli osoba, zgodnie z przepisem prawa, kompetentna do asystowania jest nieosiągalna lub nie można do niej się udać bez poważnej niedogodności, kto chce zawrzeć prawdziwe małżeństwo, może je ważnie i godziwie zawrzeć wobec samych świadków:

W praktyce sakrament małżeństwa bez obecności kapłana może mieć miejsce np. w trakcie wojny czy klęsk żywiołowych, także w obliczu śmierci. Gdy wszystko wróci do normy, nie zawiera się ponownie małżeństwa, ale należy je zgłosić do parafii, aby zostało wpisane do ksiąg. Gdyby natomiast okazało się, że małżeństwo zawarto z naruszeniem istotnych warunków, istnieje droga do stwierdzenia nieważności małżeństwa — procedura ta, potocznie nazywana rozwodem kościelnym, w ostatnich latach staje się coraz bardziej powszechna.

Obserwuj nas w Google Discover

Podobają Ci się nasze treści?

Google Discover

Obserwuj